บทที่ 438 ชีวิตที่ไม่มีซ่งเทียนเย่าในฮ่องกง (1)

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้เทียนเฉิงก็หุบลงทันที เขาเดินลงบันไดไปชั้นสองอย่างไม่รีบร้อน หลีอ๋างจวี๋ยืนรออยู่ตรงบันไดนานแล้ว เพียงแต่ว่าลำดับชั้นของเขาต่ำเกินไป แถมยังไม่มีตำแหน่งอะไรในบ่อน เลยไม่กล้าสุ่มสี่สุ่มห้าขึ้นไปพบเสี้ยวเมี่ยนเสียง ซึ่งถือว่ามีศักดิ์เป็นปู่ของเขา

"เป็นไงบ้างพี่เฉิง" พอเห็นกู้เทียนเฉิงเดินลงมา หลีอ๋างจวี๋ก็รีบถามทันที

กู้เทียนเฉิงส่ายหน้า "ไม่มีอะไร เดี๋ยวสารวัตรเหยียนสยงจะพาพวกตำรวจฝรั่งมาเล่นละครตบตา ลุงเสียงให้ฉันเป็นคนออกหน้าจัดการ"

เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติที่สุดในวงการสีเทา ไม่ว่าจะเป็นบ่อน ซ่อง หรือยาเสพติด บางทีตำรวจต้องการสร้างผลงาน หรือไม่ก็ต้องการให้เป็นข่าว หรืออาจจะไปขัดขาใครเข้า ทางตำรวจก็เลยต้องการให้ทางบ่อนช่วยจัดฉาก ให้ตำรวจได้แสดงบทบาทปราบปรามบ่อนพนันรายใหญ่ให้ดูน่าเกรงขามสักหน่อย

แต่โดยปกติแล้ว ขั้นตอนมันง่ายมาก แทบไม่ต้องปิดบ่อนเลยด้วยซ้ำ ก็แค่มีตำรวจนอกเครื่องแบบมาที่บ่อน ยึดอุปกรณ์การพนัน เงินของกลาง และบัญชีที่ทางบ่อนเตรียมไว้ให้ เอาไปรายงานเบื้องบนก็จบเรื่อง แต่ถ้ามีพวกฝรั่งเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เหมือนอย่างวันนี้ ก็จะต้องวางแผนให้รัดกุมหน่อย ต้องไม่ให้บ่อนเสียหายมากเกินไป ในขณะเดียวกันก็ต้องไม่ให้พวกฝรั่งรู้สึกว่าได้ของกลางน้อยเกินไป และที่สำคัญคือต้องไม่ทำให้ตำรวจกังฉินอย่างสารวัตรชางต้องเสียหน้าด้วย