บทที่ 444 ฉันจะออกหน้าแทนนายเอง

สวีผิงเซิ่งไม่มีทีท่าว่าจะสอบถามเรื่องราวทั้งหมดจากเหลยอิงตงเลยแม้แต่น้อย เขากลับพูดขึ้นมาเองด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างมากต่อคนที่ระเบิดเรือสินค้าของเหลยอิงตงจนจม

"หึ คิดถึงตอนนั้นที่พวกญี่ปุ่นยึดครองฮ่องกง ก็ระเบิดเรือฉันจมไปลำนึง แถมยังปล้นไปอีกลำ ห้ามไม่ให้ฉันทำธุรกิจเดินเรือ มาตอนนี้กลับมีคนใช้วิธีเดียวกันทำเรื่องแบบเดียวกัน แล้วมันจะต่างอะไรกับพวกญี่ปุ่นพวกนั้นล่ะ!"

เขายืนค้ำไม้เท้าเอ่ยปากด้วยความโกรธกรุ่น สวีเอินปั๋ว ฉู่เสี้ยวซิ่น และเหลยอิงตงต่างก็ปิดปากเงียบสนิท ตั้งใจฟังชายชราพูดต่อไปว่า

"เกิดเป็นคน อย่าโลภให้มันมากนัก โดยเฉพาะคนทำธุรกิจเดินเรือ ไม่ควรจะปิดทางทำกินของคนอื่นจนหมดสิ้น อวี๋ซื่อถิงไม่น่าจะไม่เข้าใจหลักการข้อนี้ พอตัวเองกอบโกยเงินจนพอใจแล้ว ก็ไม่รู้จักสั่งสอนคนอื่นๆ ในกลุ่มเลยหรือไง"

สวีผิงเซิ่งเห็นได้ชัดว่าแค่บ่นพึมพำกับตัวเอง แต่เหลยอิงตงกลับสะดุ้งตกใจ