บทที่ 447 ค้อนหงอนก็ไม่เลว

เมื่อลงจากสนามบินเพรสวิคเมืองกลาสโกว์ แองจี้ เพอร์ริสปฏิเสธข้อเสนอของซ่งเทียนเย่าที่จะนั่งรถแท็กซี่ เธอพาซ่งเทียนเย่านั่งรถไฟจากสถานีภายในสนามบินเข้าสู่ตัวเมือง รถไฟรุ่นเก่าที่ยังคงการตกแต่งสไตล์ยุควิกตอเรียแล่นมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเมือง หญิงชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามพวกเขามองดูแองจี้ เพอร์ริสที่อิงแอบแนบชิดกับซ่งเทียนเย่าอย่างเปิดเผยด้วยรอยยิ้ม

"หนูจ๊ะ ชายหนุ่มคนนี้คือสามีของหนูเหรอ" หญิงชราผู้มีดวงตาสดใสเอ่ยถามเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

แองจี้ เพอร์ริสพยักหน้า "เรายังไม่ได้แต่งงานกันค่ะ เขาเป็นคู่หมั้นของหนู"

"เขาหล่อมากเลยนะ" หญิงชราพิจารณาซ่งเทียนเย่าแล้วเอ่ยชม

"ขอบคุณค่ะ"