บทที่ 449 สมาคมหมินอู่

เตาผิงในห้องนั่งเล่นกำลังลุกโชน ซ่งเทียนเย่าและครอบครัวของแองจี้ เพอร์ริสนั่งอยู่หน้าเตาผิง เพลิดเพลินกับอาหารที่พวกเขาเตรียมมาอย่างพิถีพิถัน

ในสถานที่อย่างประเทศอังกฤษ ต่อให้เตรียมตัวมาอย่างพิถีพิถันแค่ไหน อาหารจานหลักก็หนีไม่พ้นห่านอบ เครื่องดื่มก็มีเพียงไวน์แดง หากเทียบกับงานเลี้ยงของจีนที่มักจะมีอาหารหลายสิบอย่างและวัตถุดิบที่ไม่ซ้ำกันเลยแล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

นี่คือครอบครัวที่เรียบง่าย เบนเป็นนักบัญชีของอู่ต่อเรือออสโก้ในกลาสโกว์ พอลล่าเป็นพนักงานขายในร้านสะดวกซื้อ ซาร่ากับสามีอาศัยอยู่ในย่านใกล้เคียง เธอเป็นคุณครู ส่วนคาร์ลเป็นวิศวกรไฟฟ้า สำหรับโจที่อายุน้อยที่สุด ตอนนี้ยังเรียนอยู่ชั้นประถม

ในสายตาของครอบครัว แองจี้ควรจะได้เป็นทนายความที่เก่งกาจในลอนดอนหรือกลาสโกว์ แต่ตอนนี้ เธอไม่เพียงแต่หนีไปอยู่ฮ่องกงซึ่งเป็นอาณานิคมอันห่างไกลในดินแดนตะวันออกเท่านั้น เธอยังกลายเป็นเศรษฐินีอีกด้วย และที่สำคัญที่สุดคือ หญิงสาวชาวอังกฤษผู้ร่ำรวยคนนี้ กลับมีคู่หมั้นเป็นคนผิวเหลือง

การปรากฏตัวของซ่งเทียนเย่า ทำให้ครอบครัวของแองจี้รู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะต้อนรับซ่งเทียนเย่าไม่ดี แต่เป็นเพราะเวลาพูดถึงฮ่องกง พวกเขาจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เกรงว่าคำพูดบางคำอาจทำให้ซ่งเทียนเย่ารู้สึกว่าถูกเหยียดหยาม และทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีเอาไว้