บทที่ 479 นายกำลังทำอะไรอยู่

งานเลี้ยงอาหารค่ำที่สวนจิ้งหยวนยังคงจัดขึ้นตามปกติ แม้อาหารจะอุดมสมบูรณ์ ทว่าผู้เข้าร่วมงานกลับไม่ได้สนใจอาหารรสเลิศและทิวทัศน์ยามค่ำคืนของสวนจิ้งหยวนเลยแม้แต่น้อย ต้องขอบคุณหอวั่งหยางแห่งสวนจิ้งหยวนที่ใหญ่โตพอจะบรรจุบรรดาพ่อค้าเรือชาวเซี่ยงไฮ้ที่แห่กันเข้าไปพบอวี๋ซื่อถิง

ในงานเลี้ยงอันกว้างใหญ่ มีเพียงเหล่าภริยาและคนรับใช้ที่บรรดาพ่อค้าเรือพามาด้วยเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในงาน ทำให้ถานจิงเหว่ยซึ่งมีอาหารเย็นชืดวางอยู่ตรงหน้า สามารถตักอาหารเข้าปากคำโตพลางกวาดสายตามองบรรดาภรรยาของพ่อค้าเรือที่แต่งหน้ามาอย่างประณีต

เมื่อเห็นหญิงวัยราวสี่สิบคนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปกำลังคาบบุหรี่โซบรานี ส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มมาให้เขาอย่างเงียบๆ ถานจิงเหว่ยก็ดึงสายตากลับมา กลืนเนื้อปลาเฉาฮื้อในปากลงคอ

"เฮ้อ ถึงฉันจะไม่ค่อยสนใจเรื่องผู้หญิงเท่าไหร่ แต่แบบนี้ก็กลืนไม่ลงจริงๆ แฮะ"

ตอนนั้นเอง ไทร เจริญวงษ์ ในชุดสูทก็ถือแก้วบรั่นดีเดินเข้ามาจากที่ไกลๆ นั่งลงตรงข้ามถานจิงเหว่ยแล้วค้อมตัวเล็กน้อย "คุณถาน"