บทที่ 478 ฉันอยากสัมผัสเธอ

ฉู่เย่าจงนั่งตัวตรงอยู่ในห้องหนังสือด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส แววตาร้อนแรงจ้องมองชาผู่เอ๋อร์ยี่ห้อกานลี่เจินสมัยกวางซวี่แผ่นนั้นในมือของไช่หยวนปั๋วที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างศรัทธา

เมื่อเห็นไช่หยวนปั๋วถือชาผู่เอ๋อร์แผ่นนี้มาเยือนถึงบ้าน ฉู่เย่าจงก็นำชุดน้ำชาที่เก็บสะสมไว้และแทบไม่เคยนำออกมาให้ใครเห็นออกมาจัดวาง เพราะกลัวว่าจะทำให้ชาแผ่นนี้ต้องเสียของ

ชุดน้ำชาเคลือบสีฟ้าครามเตาหรูเหยาครึ่งชุด และกาน้ำเหล็กหล่อลวดลายเอบิสึไดโคคุไดอิริฮะมงในยุคปลายเอโดะของญี่ปุ่น ซึ่งออกแบบและสร้างโดยโคอิซึมิ นินซาเอมอนรุ่นที่สาม ปรมาจารย์ด้านกาน้ำเหล็กของญี่ปุ่น

ชุดน้ำชาเหล่านี้ที่ปกติฉู่เย่าจงมักจะนำมาลูบคลำเล่นอย่างระมัดระวัง บัดนี้ได้ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว รอเพียงให้ไช่หยวนปั๋วที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นผู้ชงชาเท่านั้น

"วันก่อนขอยืมถ้วยสีฟ้าครามสองใบนี้มาเชยชมหน่อย ทำเป็นหน้าเหม็นบูดเป็นหิน วันนี้พอเห็นฉันเอาชาดีมาให้ กลับรีบเอาออกมาวางให้เองเลยนะ" ไช่หยวนปั๋วที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นท่าทีเลื่อมใสของฉู่เย่าจง ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเหน็บแนมเพื่อนเก่าคนนี้