บทที่ 484 ไนคุนกับซ่งเหวินเหวิน (1)

"ปัง!" ขาขวาของไนคุนที่สวมกางเกงสแล็คทรงเนี้ยบปะทะเข้ากับขาของกุยจื่อฟางกลางอากาศอย่างจัง!

ในชั่ววินาทีที่ขาทั้งสองข้างปะทะกัน ความดูแคลนบนใบหน้าของกุยจื่อฟางในตอนแรกก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงในพริบตา!

ยังไม่ทันที่เขาจะชักขาหลบหรือเปลี่ยนกระบวนท่า ขณะที่ขาปะทะกัน ไนคุนก็อาศัยจังหวะยันขาซ้าย ยกขาขวาขึ้นเตะฟาดเข้าที่ชายโครงของกุยจื่อฟางอย่างดุดัน! กุยจื่อฟางรีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากดป้องกันขาขวาของไนคุนไว้อย่างสุดแรง จากนั้นก็เซถลาถอยหลังไปสองสามก้าว สองตาเบิกโพลงจ้องมองไนคุนด้วยความแทบไม่เชื่อสายตา

เมื่อไนคุนโจมตีพลาดไปหนึ่งกระบวนท่า เขาก็หยุดมือและเก็บท่าทางอย่างสง่างาม ทว่าเขาไม่ได้มองกุยจื่อฟางด้วยสายตาชื่นชมฝีมือของคู่ต่อสู้ กลับหันไปมองซ่งเหวินเหวินที่อยู่ด้านหลังซึ่งมีนักเลงแก๊งแต้จิ๋วคนอื่นๆ คอยคุ้มกันอยู่ เขาเผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ แล้วกล่าวด้วยภาษาจีนที่ยังคงแข็งกระด้างเล็กน้อย "คุณผู้หญิง เมื่อครู่ลูกน้องของผมล่วงเกินคุณ ผมขอโทษแทนเขาด้วยครับ หวังว่าคุณจะไม่อารมณ์เสียเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ในวันนี้นะครับ"

ซ่งเหวินเหวินก้มหน้าลงด้วยความขวยเขินเล็กน้อย ทำได้เพียงแอบช้อนตามองไนคุนเป็นระยะ ในใจคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้ช่างหล่อเหลาและสง่างามเหลือเกิน แถมยังมีบุคลิกที่โดดเด่นไม่ธรรมดา ทั้งที่เก่งกาจกว่ากุยจื่อฟางแท้ๆ แต่กลับไม่ใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกใคร ตรงกันข้าม หลังจากสั่งสอนกุยจื่อฟางไปเล็กน้อย เขาก็ยังเป็นฝ่ายมาขอโทษเธอเองเสียด้วย พอคิดได้ดังนี้ ซ่งเหวินเหวินก็เริ่มรู้สึกว่าคำด่าของตัวเองเมื่อครู่นี้ออกจะหยาบคายเกินไปเสียแล้ว