บทที่ 485 ตี๋จวิ้นต๋ากับถานจิงเหว่ย (1)

ขณะที่ตี๋จวิ้นต๋ากำลังเหม่อลอย จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างกาย เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น ที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและกำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม ตี๋จวิ้นต๋าพยักหน้าเล็กน้อย "ผมคือตี๋จวิ้นต๋า ไม่ทราบว่าคุณคือ?"

"ผู้น้อยถานจิงเหว่ย ตอนนี้ถือว่าได้อาศัยความช่วยเหลือจากทุกคนในสมาคมผู้ประกอบการเรือกลไฟเซี่ยงไฮ้ เพื่อหาข้าวประทังชีวิตไปวันๆ ครับ" ถานจิงเหว่ยหยิบกล่องใส่นามบัตรออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท หยิบนามบัตรออกมาหนึ่งใบ แต่ไม่ได้ยื่นให้ตี๋จวิ้นต๋าโดยตรง กลับวางลงบนโต๊ะ แล้วใช้สองนิ้วเลื่อนมันไปตรงหน้าตี๋จวิ้นต๋า

เมื่อได้ยินชื่อถานจิงเหว่ย สีหน้าของตี๋จวิ้นต๋าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย หางตาถึงกับกระตุกเบาๆ จากนั้นจึงก้มลงมองนามบัตร "ได้ยินชื่อเสียงของคุณถานมานานแล้วครับ"

"โอ้? คุณตี๋รู้จักผมมาก่อนแล้วหรือครับ" ถานจิงเหว่ยยกแก้วแชมเปญขึ้นเป็นเชิงทักทายตี๋จวิ้นต๋า จากนั้นก็จิบไปหนึ่งอึก ถึงได้เอ่ยถามตี๋จวิ้นต๋าด้วยท่าทีสบายๆ

"เดิมทีคิดว่าจะรอเก็บเศษเนื้อเศษน้ำแกงที่เถ้าแก่เจิงอาจจะเหลือทิ้งไว้ คิดไปคิดมา นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคุณถานที่เข้ามารับช่วงต่อธุรกิจของเถ้าแก่เจิง ไม่เหลือแม้แต่น้ำแกงให้คนอื่นได้ผลประโยชน์เลย จัดการได้เด็ดขาดจริงๆ" ตี๋จวิ้นต๋ายกแก้วทรงสูงของตัวเองขึ้นจิบไวน์ แล้วบอกว่าเขาเคยได้ยินชื่อถานจิงเหว่ยมาจากไหน "ไม่ใช่แค่ผมหรอกครับ เกรงว่าคนในกลุ่มพ่อค้าเรือเซี่ยงไฮ้หลายคนก็คงรู้จักชื่อคุณถานกันหมดแล้ว เพียงแต่ยังไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆ เท่านั้นเอง"