บทที่ 501 เป็นห่วงคุณ

ห้องอาหารฮาร์ปถือเป็นร้านอาหารตะวันตกเก่าแก่ของฮ่องกง เพียงแต่ในยุคแรกไม่ได้ตั้งอยู่บนชั้นเจ็ดของโรงแรมหยุนเซียวเว่ย แต่ตั้งอยู่ริมท่าเรือควีนส์เฟอร์รี่ในย่านเซ็นทรัลฝั่งเกาะฮ่องกง นับจนถึงปัจจุบันก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบร้อยปีแล้ว ว่ากันว่าที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ลับสำหรับการวางแผนการลุกฮือที่กว่างโจวในเทศกาลฉงหยางปี 1895 ท่านซุนยัตเซ็น ท่านหยางฉวีอวิ๋น ท่านเซี่ยจ้านไท่ และคนอื่นๆ ต่างก็เคยวางแผนกันที่นี่ แม้กระทั่งกองกำลังหลักในการลุกฮือที่กว่างโจว ซึ่งก็คือสมาชิกระดับแกนนำของหน่วยปฏิบัติการพิเศษฮ่องกง ก่อนที่การลุกฮือจะเริ่มขึ้น ก็ยังเคยมากินอาหารตะวันตกที่ร้านนี้ เพื่อรับปืนพกที่หยางฉวีอวิ๋นเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษ

หากย้อนกลับไปไกลกว่านั้น ในปี 1849 ที่นี่ยังเคยเป็นสถานที่รวมตัวดื่มเลือดสาบานของกลุ่มคนที่พวกคนอังกฤษมองว่าเป็นจอมโจรคุณธรรม เพื่อไปแหกคุกที่มาเก๊า ในตอนนั้นแม้มาเก๊าจะถูกชาวโปรตุเกสยึดครอง แต่ก็ไม่ได้ห้ามคนจากพื้นที่อื่นเข้าไป ดังนั้นพวกคนอังกฤษในฮ่องกงจึงมักจะนั่งเรือข้ามฟากไปหาความบันเทิงที่มาเก๊า ท้ายที่สุดแล้ว การแข่งม้าของสมาคมม้าแข่งฮ่องกง และการแข่งเรือของสมาคมแข่งเรือในสมัยนั้น แม้ชื่อจะใช้คำว่าฮ่องกง แต่สถานที่จัดการแข่งขันจริงๆ กลับตั้งอยู่ที่มาเก๊า มิชชันนารีชาวอังกฤษคนหนึ่งชื่อมาเซินซื่อไปพักผ่อนสุดสัปดาห์ที่มาเก๊า บังเอิญไปเจอชาวโปรตุเกสกำลังแบกรูปปั้นศักดิ์สิทธิ์เดินขบวนพาเหรด ว่ากันว่าเป็นพิธีกรรมที่สืบทอดมาจากศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เดิมทีนิกายโปรเตสแตนต์กับนิกายคาทอลิกก็มีความบาดหมางกันอยู่แล้ว พอมาเซินซื่อเห็นอาร์ชบิชอปแห่งมาเก๊าและผู้ว่าการมาเก๊าชาวโปรตุเกสลงมาแบกรูปปั้นเดินขบวนนำหน้าฝูงชนด้วยตัวเอง เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา ผู้ว่าการมาเก๊าในตอนนั้นยังไม่ได้เรียกว่าผู้ว่าการ แต่เรียกว่าผู้นำทหาร ผู้นำทหารมาเก๊าในตอนนั้นเป็นนายทหารแขนด้วนชื่อว่าย่าหม่าเล่อ เขาใช้ผลงานในสนามรบแลกกับอำนาจปกครองอาณานิคมแห่งนี้ พอเห็นคนอังกฤษไม่ยอมถอดหมวกโค้งคำนับตอนที่ตัวเองแบกรูปปั้นเดินผ่าน ซ้ำยังหัวเราะเยาะเสียงดัง เขาก็สั่งให้คนไปจับตัวฝรั่งอังกฤษคนนี้โยนเข้าคุกทันที เจ้าหน้าที่รัฐ นายทหาร หรือแม้กระทั่งบิชอปของอังกฤษในฮ่องกง ต่างก็พยายามไปขอตัวคนคืนจากย่าหม่าเล่อ ทั้งใช้ไม้อ่อนและไม้แข็ง แต่ย่าหม่าเล่อที่เป็นทหารเก่ามีนิสัยดุดันก้าวร้าว เขาประกาศกร้าวว่านอกจากอังกฤษจะประกาศสงครามกับโปรตุเกสและเหยียบมาเก๊าให้ราบเป็นหน้ากลอง ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางส่งตัวให้เด็ดขาด

พวกคนอังกฤษในฮ่องกงรู้สึกว่า ถ้าเอาเรื่องแค่นี้ไปรายงานถึงลอนดอนจนกลายเป็นปัญหาทางการทูตระหว่างสองประเทศ ลอนดอนคงจะมองว่าพวกเขาไร้น้ำยาเกินไป จึงนึกถึงบรรดาตุลาการสันติภาพที่ตัวเองแต่งตั้งขึ้นมา ตุลาการสันติภาพของฮ่องกงในตอนนั้นล้วนเป็นพ่อค้าฝิ่นติดอาวุธชาวอังกฤษที่มีปืนครบมือ พวกเขาเลือกพ่อค้าฝิ่นติดอาวุธมาสองคน และทหารผ่านศึกอังกฤษที่เคยผ่านสมรภูมิรบมาบ้างอีกหลายคน ใช้เรือเร็วสองลำ ออกเดินทางจากท่าเรือควีนส์เฟอร์รี่มุ่งหน้าตรงไปยังมาเก๊า อาศัยจังหวะที่ย่าหม่าเล่อผู้นำทหารมาเก๊ากำลังเป็นประธานจัดการแข่งขันเรือ บุกเข้าไปในคุกและช่วยมาเซินซื่อออกมา บรรดาพ่อค้าฝิ่นและทหารอังกฤษเหล่านี้ดื่มเหล้าที่ห้องอาหารฮาร์ปก่อนออกเดินทาง ในเหตุการณ์ครั้งนั้นพวกเขาฆ่าผู้คุมคุกตายไปหนึ่งคน ทำให้บาดเจ็บสามคน ช่วยมาเซินซื่อขึ้นเรือเร็วหนีกลับฮ่องกงได้สำเร็จ และพอกลับมาถึงก็ยังมากินมื้อดึกด้วยกันที่ห้องอาหารฮาร์ปอีกต่างหาก

แม้ว่าคดีความเรื่องนี้ ทั้งสองประเทศจะต่อสู้กันมาเป็นร้อยปีก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ แต่ห้องอาหารฮาร์ปก็ถือเป็นสถานที่ระดับตำนานแห่งหนึ่งของฮ่องกง ในเมนูเครื่องดื่มขึ้นชื่อของร้านมีวิสกี้ชนิดหนึ่งชื่อว่าวิสกี้วีรบุรุษ ซึ่งตั้งชื่อขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อรำลึกถึงจอมโจรชาวอังกฤษหลายคนที่ไปแหกคุกในปีนั้น

แต่ต่อให้เป็นตำนาน สำหรับชาวจีนฮ่องกงส่วนใหญ่แล้วมันก็เป็นเพียงแค่เรื่องเล่าลือ เพราะยุคสมัยมันผ่านมานานมากแล้ว ทว่าในคืนนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนจีน หรือฝรั่งอังกฤษในร้าน ต่างก็ได้กลิ่นอายอันไม่ธรรมดาของยุทธจักรที่ลอยคละคลุ้งอยู่