บทที่ 524 สาวงามนางเดียวแต่งเข้าสามบ้าน

หลังจากถานจิงเหว่ยจากไปแล้ว สวีเอินปั๋วถึงได้กลับเข้ามาในห้อง ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย "พ่อครับ ผมไม่เข้าใจเลย ถานจิงเหว่ยมันต้องการอะไรกันแน่ มันฆ่าล้างโคตรเจิงชุนเซิ่ง แล้วกลับเอาเงินมาให้พวกเรา ทำไปเพื่ออะไร แล้วตอนนี้ยังมาบอกว่าจะให้พ่อค้าฮ่องกงร่วมมือกันทำธุรกิจ ทำการกุศล นี่มันเพ้อเจ้อชัดๆ! เรื่องธุรกิจ ใครก็ทำส่วนของใคร ต่อให้เป็นราชินีอังกฤษก็เข้ามายุ่งไม่ได้หรอก ใครจะไปยอมทำตามที่มันบอก"

สวีผิงเซิ่งมองลูกชายอย่างระอา "แกนี่มันลูกฉันแท้ๆ แต่ไม่ได้ความฉลาดของฉันมาสักครึ่งเลย ยังจะกล้าพูดอีก! ถานจิงเหว่ยอายุน้อยกว่าแกตั้งหลายปี แต่เล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงเหนือกว่าแกเยอะ! ถ้าไม่มีฉันคอยคุมอยู่ แกคงได้เดินตามรอยเจิงชุนเซิ่งไปนานแล้ว!"

สวีเอินปั๋วไม่กล้าเถียง ได้แต่ยิ้มแหยๆ แล้วถามต่อ "แล้วตกลงมันเป็นยังไงล่ะครับ พ่อไม่บอกแล้วผมจะรู้ได้ไง"

"คำพูดของถานจิงเหว่ยมันมีนัยแอบแฝง ที่มันบอกว่าจะทำธุรกิจร่วมกันน่ะ โกหกทั้งเพ ความจริงคือมันต้องการควบคุมวงการธุรกิจฮ่องกง ให้ทุกคนทำธุรกิจกับไต้หวันเท่านั้น ห้ามร่วมมือกับแผ่นดินใหญ่เด็ดขาด พวกมันพยายามปิดกั้นแผ่นดินใหญ่ ยุยงให้พวกมาเฟียเถื่อนในทะเลปล้นสะดม ถึงขนาดส่งเรือรบไปยิงเรือที่ออกทะเล ก็เพราะไม่อยากให้คนทำธุรกิจกับแผ่นดินใหญ่นั่นแหละ แต่ฮ่องกงไม่ใช่ถิ่นพวกมัน ตราบใดที่ยังมีกำไร ต่อให้เสี่ยงแค่ไหนก็ยังมีคนยอมทำ เพราะงั้นคราวนี้มันก็เลยคิดจะรวบรัดตัดตอน ควบคุมตลาดที่นี่ซะเลย ให้พวกเถ้าแก่ใหญ่ๆ ออกคำสั่งห้ามค้าขายกับแผ่นดินใหญ่ ถ้ามันทำสำเร็จ ก็จะกลายเป็นผลงานชิ้นโบแดงเอาไปเบิกความดีความชอบกับเจ้านายมันได้ เผลอๆ อาจจะได้เลื่อนยศเป็นพลตรีเลยก็ได้"

สวีเอินปั๋วนึกถึงชิ้นส่วนเครื่องบินพวกนั้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็อดหนาวสั่นไม่ได้ คนทำธุรกิจมักจะใจกล้าอยู่แล้ว ยิ่งในสภาพแวดล้อมอย่างฮ่องกง ก็ยิ่งเป็นสวรรค์ของนักผจญภัย มีพ่อค้าจำนวนมากที่ยอมตายดีกว่ายอมทิ้งเงิน ยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อผลกำไร ต่อให้ไต้หวันจะส่งคนมาฆ่าล้างครอบครัวพ่อค้าไปหลายราย แต่ก็ยังมีคนแอบลักลอบนำส่งสินค้าจำเป็นต่างๆ ไปขายแผ่นดินใหญ่เพื่อฟันกำไรมหาศาลอยู่ดี ต่อให้คนอังกฤษออกคำสั่งห้ามก็หยุดยั้งกระแสการลักลอบนี้ไม่ได้ ทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลย