บทที่ 528 ระวังปืนลั่น

ณ ระเบียงทางเดิน นายคุนและไพฑูรย์ยืนกันอยู่อย่างเกียจคร้านดูเบื่อหน่าย ทว่าในความเป็นจริง ความสนใจของทั้งคู่ยังคงจับจ้องไปที่ประตูห้องทำงานผู้อำนวยการ รวมถึงแพทย์ชาวญี่ปุ่นชายหญิงคู่นั้นอย่างไม่วางตา

แม้ว่าตอนนี้จะยังอยู่ในฐานะหุ้นส่วนทางธุรกิจ แต่ทั้งสองก็ไม่เคยลืมคำสั่งสอนของไซ ชลัมวังที่พร่ำบอกอยู่เสมอว่า คนญี่ปุ่นมีไว้เพื่อหาผลประโยชน์เท่านั้น แต่จะเอามาเป็นเพื่อนแท้ไม่ได้เด็ดขาด และยิ่งไปกว่านั้นคือ ห้ามหันหลังให้พวกมันเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นสิ่งที่ปลิดชีพพวกเขาคงไม่ใช่กระสุนของศัตรู แต่จะเป็นดาบปลายปืนของคนญี่ปุ่นที่แทงทะลุหลังมาต่างหาก

บางทีอีกฝ่ายก็คงคิดแบบเดียวกันกระมัง

นายคุนบิดคอไปมา มุมปากเหยียดยิ้มเยาะหยัน ปรายตามองแพทย์ชาวญี่ปุ่นทั้งสองที่ยืนตัวตรงแหน่วอยู่หน้าห้องทำงาน

ในขณะเดียวกันนั้นเอง เสียงกลอนประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น นายคุนและไพฑูรย์ปรับเปลี่ยนท่าทีที่เกียจคร้านทันที แล้วสาวเท้ายาวๆ เข้าไปหา