บทที่ 527 ชงชาด้วยเบญจธาตุ

ภายในห้องทำงานผู้อำนวยการที่มีพื้นที่ไม่ถึงสิบตารางเมตร คนโด โคเฮ นั่งอย่างสงบเยือกเย็นอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ส่วนไซ ชลัมวัง ที่เดิมทีนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กลับไม่สามารถรักษาสีหน้าเมตตาอารีแบบก่อนหน้านี้ไว้ได้อีกต่อไป เขาลุกพรวดขึ้นยืน มองไปที่คนโด โคเฮ ด้วยความตกตะลึงและสงสัย หากสังเกตสีหน้าของเขาให้ดี จะพบว่าในแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยนั้น ยังแฝงไปด้วยความยินดีและตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

เป็นไปตามที่นายคุนซึ่งอยู่หน้าประตูคาดคิดไว้ หากแค่คุยเรื่องแบงก์ปลอมกับฝิ่นกับคนญี่ปุ่นตรงหน้านี้ ทั้งสองคนคงไม่ขลุกอยู่ในห้องนานขนาดนี้หรอก

ไซ ชลัมวัง เคยเห็นแบงก์ปลอมที่คนโด โคเฮ ทำขึ้นมาแล้ว ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน ฝีมือการทำแบงก์ปลอมของคนญี่ปุ่นคนนี้สามารถทำได้เหมือนจริงจนแยกไม่ออก และทันทีที่เขาตกลงกับถานจิงเหว่ยที่มาจากไต้หวันได้สำเร็จ ฝิ่นก็จะถูกขนส่งจากสามเหลี่ยมทองคำมายังฮ่องกงโดยกองกำลังทหารก๊กมินตั๋งที่แตกทัพ การเชื่อมโยงกันระหว่างฝิ่นและแบงก์ปลอม จะสร้างขุมทรัพย์มหาศาลชนิดที่โรงงานใดในฮ่องกงก็ไม่สามารถเทียบติดได้

แต่ถึงกระนั้น ไซ ชลัมวัง ก็ยังคงรักษาสภาพจิตใจให้สงบนิ่งและไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาทางสีหน้า เพราะทุกอย่างนี้เขารู้อยู่แก่ใจดีตั้งแต่ก่อนที่จะมาพบกับคนโด โคเฮ แล้ว

ทว่ามีเพียงจุดเดียว และเป็นจุดที่เรียบง่ายที่สุด ที่ไซ ชลัมวัง กลับมองข้ามไป นั่นก็คือชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขานี้ เป็นพวกลัทธิทหารนิยมญี่ปุ่นแบบเข้ากระดูกดำ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายและผลประโยชน์ เขาสามารถทำได้ทุกอย่างโดยไม่มีขีดจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น