บทที่ 543 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความฝัน

รถตำรวจเปิดไซเรนสี่คันแล่นประกบรถเก๋งฟอร์ด 49 คันเก่าให้อยู่ตรงกลาง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ของสวีผิงเซิ่งอย่างราบรื่น

ภายในรถเก๋งฟอร์ด หลานกัง ดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งกรมตำรวจรับหน้าที่เป็นคนขับรถด้วยตัวเอง ซ่งเทียนเย่านั่งอยู่เบาะหลัง โดยมีเหยาชุนเซี่ยวและอาซื่อชายใบ้นั่งขนาบซ้ายขวาคอยคุ้มกัน

"เรื่องราวทั้งหมดก็เป็นแบบนี้แหละครับ คุณซ่งก็รู้ว่าอาเย่เป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณ ผมเป็นคนนอกไปอยู่ตรงกลางมันทำตัวลำบากนะครับ" หลานกังจับพวงมาลัยแน่น สายตาจ้องมองถนนข้างหน้า สลับกับเหลือบมองกระจกมองหลังเป็นระยะ พลางโอดครวญกับซ่งเทียนเย่า

พอได้ฟังวีรกรรมอันกล้าหาญของจ้าวเหวินเย่ที่ฉะกับหลี่เล่อในคลับจินหยวนจากปากของหลานกัง ซ่งเทียนเย่าก็ฉีกยิ้มกว้าง "คิดไม่ถึงเลยว่าอาเย่จะใจกล้าขนาดนี้ ไม่เลวเลย สมกับที่เป็นลูกชายของน้าจูจริงๆ!"

หลานกังถอนหายใจอย่างจนใจ "ลูกพี่ คุณยังมีกะจิตกะใจมาพูดเล่นอีกเหรอ ตอนนี้กรมตำรวจวุ่นวายไปหมดเพราะเรื่องแบงก์ปลอม แถมได้ข่าวว่าช่วงนี้มีมอร์ฟีนสกัดระบาดในตลาดอีก ของพวกนี้มันหายไปตั้งนานตั้งแต่หลี่ไฉฝ่าตาย ดันมาโผล่เอาตอนที่คุณกับพวกไต้หวันกำลังสู้กันเอาเป็นเอาตายพอดี ช่วงนี้ท่านผู้บัญชาการเรียกพวกสารวัตรไปด่าทุกวัน อาเย่ดันมากระโดดงัดกับหลี่เล่อเอาตอนนี้ ผมล่ะกลัวว่าพวกฝรั่งจะโมโหจัดจนไล่ออกทั้งคู่น่ะสิ!"