บทที่ 77 เพราะผู้หญิง

ซ่งเทียนเย่าไม่รู้ถึงความดุดันของเฉินไท่ในชาติก่อน ในตอนนี้เขาเพียงแค่คิดว่า ต่อให้เฉินไท่จะสู้เก่งแค่ไหน แต่สมองแบบนั้นก็ไม่เหมาะที่จะไปเป็นนักเลง โดยเฉพาะกับแก๊งฝูอี้ซิงที่เน้นทำธุรกิจสีเทาอย่างการค้าประเวณี การพนัน และยาเสพติด

พอซ่งเทียนเย่าบอกว่าจะให้เฉินไท่ไปหัดขับรถ จินหยาเหลยก็ไม่พูดเรื่องที่จะดึงเฉินไท่เข้าแก๊งอีก ซ่งเทียนเย่าสังเกตเห็นว่าสายตาของจินหยาเหลยเอาแต่จ้องมองเฉินไท่ และไม่ยอมเปลี่ยนเรื่องคุยเสียที จึงรู้ทัน หยิบเงินห้าสิบเหรียญออกมาแล้วพูดกับเฉินไท่ว่า "อาไท่ ออกไปซื้อบุหรี่สามห้าให้ฉันสักสองสามซองสิ"

"โอ้!" เฉินไท่รับเงินมาพร้อมกับหัวเราะแฮะๆ แล้วหันหลังเดินออกไป รอจนกระทั่งในห้องเหลือเพียงซ่งเทียนเย่า จินหยาเหลย และเกาเหลาเฉิงสามคน จินหยาเหลยถึงได้เอ่ยกับซ่งเทียนเย่าว่า

"เลขาซ่ง เรื่องกรรมการคุมสอบชาวจีนที่โรงเรียนตำรวจที่คุณฝากไว้คราวก่อน ตอนนี้สืบรู้เรื่องแล้วครับ กรรมการคนนั้นชื่อเริ่นชุนเซิง เป็นคนซุ่นเต๋อ อายุสามสิบเจ็ดปี"

ที่แท้หลังจากวันที่ซ่งเทียนเย่าไหว้วานให้จินหยาเหลยช่วยสืบเรื่องนี้ จินหยาเหลยก็ส่งข่าวไปหาพวกลูกน้องที่หากินอยู่ในกำแพงเมืองเกาลูนทันที โดยบอกลักษณะของกรรมการคุมสอบชาวจีนที่ตัวดำ เตี้ย และอ้วนฉุตามที่ซ่งเทียนเย่าอธิบาย เพื่อให้ลูกน้องพวกนั้นไปสืบหาชื่อแซ่ของอีกฝ่ายมาก่อน

สาเหตุที่เลือกลูกน้องแก๊งฝูอี้ซิงในกำแพงเมืองเกาลูน ก็เพราะกำแพงเมืองเกาลูนเป็นสถานที่ที่มีคนร้อยพ่อพันแม่เดินขวักไขว่ไปมา และยังเป็นพื้นที่ที่มีเครือข่ายความสัมพันธ์ซับซ้อนที่สุด คนของแก๊งมาเฟียที่หากินอยู่ในเขตนี้ มักจะมีเส้นสายกว้างขวางและครอบคลุมหลายพื้นที่

ผ่านไปเพียงสองวัน ก็มีลูกน้องมารายงานว่าสืบรู้แล้วว่าอีกฝ่ายชื่อเริ่นชุนเซิง ทั้งที่อยู่ อายุ ครอบครัว ความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง ไปจนถึงตารางการใช้ชีวิตและการเดินทางของกรรมการคุมสอบคนนี้ล้วนถูกสืบจนทะลุปรุโปร่ง พอสืบรู้เรื่องความสัมพันธ์แล้ว ก็ส่งคนไปสืบเรื่องเพื่อนฝูงรอบตัวของเขาต่อ ค่อยๆ สาวไส้ไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ให้ป๋ายจื่อซ่านของแก๊งฝูอี้ซิงที่มีไหวพริบดีและสายตาเฉียบแหลมคนหนึ่งออกโรง ทำทีเป็นว่ามีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือ แล้วอาศัยเส้นสายในยุทธจักรที่สาวเจอเหล่านั้น นัดเริ่นชุนเซิงคนนี้มานั่งดื่มเหล้าด้วยกัน

เริ่มแรกก็แสดงท่าทีว่ามีหลานชายสองคนอายุครบสิบแปดปี เตรียมจะไปสอบเข้าโรงเรียนตำรวจ หวังว่ากรรมการเริ่นชุนเซิงจะช่วยดูแลสักหน่อย จากนั้นก็หยั่งเชิงดูว่าต้องใช้เงินยัดไต้โต๊ะเท่าไหร่ แล้วก็คุยเรื่องนี้ไปพลางดื่มเหล้าไปพลาง จนสุดท้ายเมื่อป๋ายจื่อซ่านเห็นว่าได้จังหวะ ก็ให้ลูกน้องข้างนอกเดินเข้ามาแกล้งส่งข่าวเก่าๆ ว่ามีไอ้หนุ่มสลัมเขตบ้านไม้คนหนึ่งชื่อซ่งเทียนเย่า เอามีดแทงหน้าเลือดฮว๋าคนของแก๊งฝูอี้ซิงจนบาดเจ็บ

การใช้ชื่อซ่งเทียนเย่าเพื่อหยั่งเชิงดูทิศทางลม แล้วพบว่าเริ่นชุนเซิงมีปฏิกิริยากับชื่อนี้ ทำให้ป๋ายจื่อซ่านรู้ตื้นลึกหนาบางอยู่ในใจ

จากนั้นก็ดื่มเหล้ากันต่อ โดยปิดปากเงียบไม่พูดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งแทรกเข้ามาเมื่อครู่อีก รอจนเกิดเหตุการณ์แทรกครั้งที่สอง นั่นก็คือลูกน้องแก๊งฝูอี้ซิงไปหาเรื่องซ่งเทียนเย่า แต่กลับถูกซ่งเทียนเย่าปล่อยข่าวว่าเขาเป็นนักเรียนตำรวจจนต้องตกใจหนีกลับมา

แล้วก็ค่อยหยั่งเชิงเริ่นชุนเซิงอีกครั้ง

ทำแบบนี้อยู่สองสามรอบ โดยที่ป๋ายจื่อซ่านไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากถาม เริ่นชุนเซิงก็ชิงพูดขึ้นมาเองว่าซ่งเทียนเย่าไม่ใช่นักเรียนของโรงเรียนตำรวจ และวันข้างหน้าก็ไม่มีทางถูกรับเข้าเรียนได้อีก พอป๋ายจื่อซ่านแกล้งถามด้วยความสงสัย อาศัยความเมา เริ่นชุนเซิงก็พรั่งพรูสาเหตุออกมาจนหมดเปลือก

หลิวอาเฉวียนที่เปิดร้านขายผลไม้ในเขตบ้านไม้ถนนเจียหลินเปียน เป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของเมียน้อยเริ่นชุนเซิง หมอนี่หมายปองหลี่ซู่เจินที่เป็นคู่หมั้นของซ่งเทียนเย่ามานานแล้ว ตั้งใจอยากจะได้มาเป็นเมียน้อย พอเห็นพ่อแม่ของซ่งเทียนเย่าไปกู้หนี้ยืมสินในเขตบ้านไม้เพื่อให้ซ่งเทียนเย่าไปสอบเข้าโรงเรียนตำรวจ เขาก็เลยเอาเงินห้าร้อยเหรียญไปยัดไส้ให้เริ่นชุนเซิงอย่างลับๆ เพื่อตัดความหวังที่ซ่งเทียนเย่าจะได้ก้าวเข้าสู่กรมตำรวจ พอซ่งเทียนเย่าถูกปฏิเสธไม่ให้สอบ หลิวอาเฉวียนก็รีบส่งแม่สื่อไปสู่ขอหลี่ซู่เจินถึงบ้านทันที

เรื่องทั้งหมดนี้จินหยาเหลยเล่าอย่างละเอียดยิบ พอเห็นว่าบนใบหน้าของซ่งเทียนเย่าไม่มีวี่แววความโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย จินหยาเหลยก็ขมวดคิ้ว หรือว่าเลขาซ่งคนนี้จะโกรธจนหน้าชาไร้ความรู้สึกไปแล้ว? สิ่งที่ทำให้ลูกผู้ชายเสียหน้าที่สุดก็คือการถูกผู้ชายคนอื่นแย่งผู้หญิงไป ในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้ซ่งเทียนเย่าจะเป็นวัยรุ่นที่ใจเย็นและฉลาดหลักแหลมแค่ไหน อย่างน้อยก็ต้องมีอาการปรี๊ดแตกให้เห็นบ้างสิ

แต่ความจริงแล้วซ่งเทียนเย่าไม่ได้โกรธเลยสักนิด สิ่งที่เขาสนใจมากกว่าคือวิธีการหลอกถามข้อมูลของป๋ายจื่อซ่านที่จินหยาเหลยเป็นคนจัดฉากให้ต่างหาก แผนการที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ ช่างแยบยลยิ่งนัก ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากถามเอง ก็สามารถตะล่อมให้อีกฝ่ายคายความลับออกมาจนหมดได้ วันข้างหน้าถ้าอีกฝ่ายคิดจะมาหาเรื่องป๋ายจื่อซ่านคนนี้ ก็ยังหาข้ออ้างไม่ได้ด้วยซ้ำ นี่แหละคือความสามารถของป๋ายจื่อซ่านแห่งยุทธจักร

กลอุบายของพวกนักเลงปลายแถวแบบนี้ ก็คงมีแต่ในยุคนี้แหละที่ยังพอได้เห็น ซ่งเทียนเย่ารู้สึกว่าถ้าป๋ายจื่อซ่านพวกนี้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ คงจะได้เป็นคนเก่งระดับทนายความหรือมันสมองชั้นยอดขององค์กรกันหมดแน่

"เลขาซ่ง?" จินหยาเหลยเห็นซ่งเทียนเย่ายังคงยิ้มบางๆ และเงียบไม่พูดไม่จา จึงเอ่ยถามขึ้นเบาๆ "ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ? ผมสืบประวัติไอ้หลิวอาเฉวียนมาหมดแล้วนะ ขอแค่คุณเอ่ยปากคำเดียว คืนนี้ผมจะให้ลูกน้องพาครอบครัวมันไปจับถ่วงน้ำให้หมด รับรองว่างานเนี๊ยบไม่มีพลาดแน่นอน"

"ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่ใช่นักเลงแบบพี่เหลยนี่นา เรื่องฆ่าฟันมันไม่เหมาะกับผมหรอก แค่สั่งสอนมันนิดๆ หน่อยๆ ก็พอแล้ว เป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของเมียน้อยใช่ไหม? อีกสักพักไอ้หลิวอาเฉวียนมันจะแต่งงาน งั้นก็รบกวนพี่เหลยหาคนหน้าแปลกๆ ไปลักพาตัวเมียน้อยของกรรมการคุมสอบคนนั้นไปที่โรงแรมในวันรุ่งขึ้นหลังงานแต่งงาน แล้วก็ลักพาตัวหลิวอาเฉวียนไปที่โรงแรมด้วยเหมือนกัน กรอกยาปลุกเซ็กซ์ให้พวกมันกินเยอะๆ หน่อย รอจนยาออกฤทธิ์แล้วค่อยไปแจ้งกรรมการคนนั้นให้มาจับชู้ ทางที่ดีก็แจ้งให้เพื่อนตำรวจของเขาได้รับแจ้งเหตุแล้วรีบมาช่วยกรรมการคนนี้ที่เกิดเหตุด้วยเลย" ซ่งเทียนเย่ายิ้มตาหยีพลางพูดอย่างสบายอารมณ์ "ส่วนพวกมันใครจะอยู่ใครจะตาย ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของพวกมัน ให้พวกมันไปอธิบายกันเอาเองก็แล้วกัน ทั้งสองคนต่างก็อ้างว่าถูกลักพาตัวมาที่โรงแรมแล้วโดนกรอกยาปลุกเซ็กซ์ถึงได้มีอะไรกัน พี่ว่ากรรมการคนนี้เขาจะเชื่อไหมล่ะครับ?"

จินหยาเหลยถึงกับสูดลมหายใจเฮือก นึกไม่ถึงจนเผลอหลุดปากออกมาประโยคหนึ่ง "เล่นชู้กับเมียพี่น้อง เป็นข้อห้ามร้ายแรงในยุทธจักรเลยนะเนี่ย"

"ผมกับพี่ไม่ได้เป็นคนเล่นชู้สักหน่อย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ?" ซ่งเทียนเย่าจุดบุหรี่ แล้วพูดกับจินหยาเหลยอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว "เมียน้อยของเขามีชู้กับพี่เหรอ?"

จินหยาเหลยส่ายหน้า ซ่งเทียนเย่าจึงหันไปมองเกาเหลาเฉิง "มีชู้กับนายเหรอ?"

เกาเหลาเฉิงที่กำลังคาบไม้จิ้มฟันอยู่ก็ส่ายหน้าเช่นกัน

"ก็ถูกแล้วไง พวกเราก็แค่ส่งเสริมให้เครือญาติเขาได้สมหวังกัน มันไปเกี่ยวอะไรกับการเล่นชู้กับเมียพี่น้องล่ะ? เฒ่าจันทรายังต้องชมพี่เลยว่าช่วยแกผูกด้ายแดง" ซ่งเทียนเย่าพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงพลางกล่าวอย่างสบายอารมณ์

พอดีกับที่จ้าวเหม่ยเจินยกจานผลไม้ที่ล้างเสร็จแล้วเดินเข้ามาในห้อง ได้ยินประโยคสุดท้ายของซ่งเทียนเย่าเข้าพอดี จึงถามขึ้นมาลอยๆ "เฒ่าจันทราผูกด้ายแดงให้ใครเหรอ?"

"ไม่ใช่ของผมหรอก แม่ไม่ต้องห่วง" ซ่งเทียนเย่าบอกแม่ตัวเอง "หมอดูบอกว่าผมจะมีเนื้อคู่ตอนอายุยี่สิบหก แม่ก็เบาใจหน่อยเถอะ อย่าเอาแต่วันๆ คิดจะหาเมียให้ผมเลย"

"ยี่สิบหกงั้นเหรอ? แม่ของแกอายุสิบกว่าขวบก็คลอดแกออกมาแล้วนะ พ่อของแกตอนแต่งงานกับฉันอายุยังไม่ถึงสิบเจ็ดด้วยซ้ำ แล้วนี่แกมาบอกว่าอายุยี่สิบหกถึงจะมีเมียงั้นเหรอ? คำพูดของหมอดูเชื่อได้ก็บ้าแล้ว เคยมีหมอดูบอกว่าวันข้างหน้าลูกชายฉันจะมีอำนาจบารมียิ่งกว่าผู้ว่าการเกาะฮ่องกงซะอีก แกดูสารรูปตัวเองสิว่าเหมือนพวกฝรั่งผิวขาวตรงไหนฮะ?" จ้าวเหม่ยเจินถลึงตาใส่ซ่งเทียนเย่า

ซ่งเทียนเย่ายิ้มกว้าง "ไม่จำเป็นต้องเป็นคนผิวขาวหรอกถึงจะมีอำนาจบารมียิ่งกว่าผู้ว่าการเกาะฮ่องกงน่ะ อีกอย่าง แม่จะไปรู้ได้ยังไงว่าวันข้างหน้าผมจะไม่มีอำนาจบารมียิ่งกว่าผู้ว่าการเกาะฮ่องกง?"