บทที่ 115 กระแสน้ำวนทมิฬ

เจียงหย่วนมีความไว้วางใจในตัวซือจุนและศิษย์พี่ใหญ่ของตนอย่างเต็มเปี่ยม เขาจึงไม่คิดจะปิดบังความจริง และอธิบายสภาพร่างกายของตนเองให้พวกนางฟังอย่างละเอียด จากนั้นก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเหตุใดตนจึงมีสภาพเช่นนี้

เมื่อได้ยินลูกศิษย์บอกว่าตนไม่ได้รับผลกระทบจากกระแสน้ำวนทมิฬ ปฏิกิริยาแรกของไป๋หยินเสวี่ยคือไม่อยากจะเชื่อ ทว่าไม่นานนางก็นึกขึ้นได้ถึงความพิเศษในตัวลูกศิษย์ ที่มีพลังแห่งมรรคาแห่งสวรรค์สถิตอยู่ บางทีการที่เขาสามารถต้านทานผลกระทบของกระแสน้ำวนทมิฬได้ อาจเป็นเพราะเคยได้รับพลังแห่งมรรคาแห่งสวรรค์ก็เป็นได้

เมื่อคิดตก ไป๋หยินเสวี่ยก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับความพิเศษในตัวเจ้านั่นแหละ"

แม้ซือจุนจะไม่ได้พูดออกมาชัดเจน แต่เจียงหย่วนก็เข้าใจได้ในทันที ที่แท้ก็เป็นเพราะอสนีเทวะต้นกำเนิดในร่างนี่เอง ที่ทำให้เขามีภูมิคุ้มกันต่อผลกระทบด้านลบของที่แห่งนี้

เมื่อเห็นว่าลูกศิษย์เข้าใจสภาพร่างกายของตนเองแล้ว ไป๋หยินเสวี่ยก็วกกลับเข้าสู่ประเด็นหลัก นางทอดสายตามองไปยังทะเลโกลาหลอันมืดมิดที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ก่อนจะเริ่มอธิบายความเป็นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ