บทที่ 138 ไร้หนทางหนี ไร้ที่พึ่งพิง

... จวินเหวินเซวียนจ้องมองไปยังชายร่างยักษ์ผู้โง่เขลาเบื้องหน้า พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"เป็นอย่างไรบ้าง? ปฏิกิริยาของเขาเป็นอย่างไร? เขาตั้งใจจะมาที่นี่หรือไม่?"

หลังจากที่ "พันธมิตร" ถูกเจียงหย่วนเพียงคนเดียวถล่มจนยับเยิน จวินเหวินเซวียนที่เพิ่งผ่านความพ่ายแพ้อีกครั้งก็ฟื้นตัวจากความหดหู่ได้อย่างรวดเร็ว และเริ่มวางแผนโต้กลับทันที ทว่าดินแดนไร้กฎเกณฑ์นั้นกว้างใหญ่นัก เจียงหย่วนหาใช่คนที่จะพบเจอได้ง่ายๆ ในเมื่อหาตัวได้ยาก เช่นนั้นเขาก็จะล่อให้อีกฝ่ายเดินมายังตำแหน่งที่เขาเลือกเอง อย่างเช่นในตอนนี้ เมื่อจวินเหวินเซวียนทราบจากปากของคนเถื่อนว่า เจียงหย่วนและศิษย์พี่กำลังตามหาราชันวิญญาณเร้นลับอยู่ เขาจึงผุดแผนการขึ้นมาทันที นั่นคือการสร้างวงล้อมที่แท้จริงเพื่อกักขังอีกฝ่ายไว้ แล้วค่อยสะสางหนี้แค้นบัญชีเก่าให้สิ้นซาก

ครั้งก่อนเป็นเพราะเจียงหย่วนลงมือกะทันหัน ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน แต่ครั้งนี้พวกเขาจะไม่ทำพลาดซ้ำสอง! ความแค้นจากรุ่นก่อน ให้พวกเขาเป็นผู้จบมันที่นี่เอง! เมื่อคิดได้ดังนั้น เหล่านักบำเพ็ญเพียรในที่นั้นต่างก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

"อืม นักบำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์คนนั้นพูดมาแบบนั้นจริงๆ"