บทที่ 158 นี่คือมังกรเลยนะ!

แม้เจียงหย่วนจะตกอยู่ในสภาวะที่เสวยสุขปนความเจ็บปวด ทว่าเขาก็หาได้ลืมเลือนเคล็ดวิชาใจที่หลงหลิงเคยประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ไม่ เคล็ดวิชาใจชุดนี้สามารถช่วยลดทอนผลกระทบด้านลบที่เขาได้รับ และช่วยเร่งความเร็วในการดูดซับพลังให้ดียิ่งขึ้น ทันทีที่เขาเริ่มเดินอานุภาพของเคล็ดวิชาใจอย่างเงียบเชียบ เขาก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่แจ่มชัด

ความปรารถนาและตัณหาต่างๆ ที่ผุดขึ้นมาในใจอย่างกะทันหันเริ่มมลายหายไป และความเร็วในการดูดซับเลือดมังกรก็เพิ่มสูงขึ้น อาจเป็นเพราะร่างกายของเขาถูกกระแสไฟฟ้าช็อตและขัดเกลามาอย่างต่อเนื่องจนคุ้นชิน เขาจึงสามารถดูดซับพลังได้รวดเร็วนัก และในกระบวนการนี้ไม่มีการสูญเสียพลังงานไปโดยเปล่าประโยชน์เลยแม้แต่หยดเดียว ทั้งหมดถูกเขาสูบสลีมจนหมดสิ้น

ด้วยเหตุนี้ ร่างกายของเขาจึงเริ่มเกิดการวิวัฒนาการที่ยากจะพรรณนา หากจะให้อธิบายง่ายๆ ก็คือมันเริ่ม "แกร่ง! ดุดัน! และทรงพลัง!" ยิ่งกว่าเดิมมหาศาล กลิ่นอายความกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ของมังกรเทพบรรพกาลสีครามเริ่มแผ่ซ่านออกมา และเข้าปกคลุมไปทั่วทุกทิศทาง

ในฐานะหนึ่งในผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ ยามที่หูจิ่วเกอถูกกดทับด้วยเนตรมังกรและรัศมีมังกร นางสัมผัสได้ถึงระดับของชีวิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนทำให้นางรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ โดยเฉพาะพวงหางของนางถึงกับขนลุกชันพองฟูขึ้นมาทันที ฝ่ายเซิ่งนิงนิงมีปฏิกิริยาที่น้อยกว่ามาก ทว่าบนใบหน้าของนางก็ยังคงเต็มไปด้วยความประหลาดใจและไม่เข้าใจ

นางตั้งใจว่าหลังจากเจียงหย่วนเสร็จสิ้นการชุบตัวขัดเกลาร่างกาย จะต้องโยนคำถามในใจออกไปให้หมด มิเช่นนั้น ช่วงเวลาต่อจากนี้นางคงไม่ต้องพักผ่อนกันพอดี ในตอนนั้นเอง เสียงหัวใจเต้นที่ทุ้มต่ำและทรงพลังก็ดังสะท้อนไปทั่วทั้งหุบเขา ตึก! ตึก! ตึก!