บทที่ 189 วูฮู~ พัสดุมาส่งถึงหน้าประตูบ้านแล้ว~

กระแสพลังวิญญาณนี้บริสุทธิ์ยิ่งนัก และมันดึงดูดใจนางได้มากพอ สิ่งนี้ทำให้ไป๋อิ๋นเสวี่ยในร่างดรุณีสงสัยนัก ว่าศิษย์รักของนางเอาของดีอะไรให้จิ้งจอกตัวนี้กินกันแน่ ทว่านางกลับเห็นตัวตนในอดีตของตนเองที่เคยมีท่าทางไร้เดียงสาน่ารักมลายหายไป แทนที่ด้วยสีหน้าท่าทางที่ดูซับซ้อน

นางทำท่าเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม ก่อนจะเริ่มพึมพำตอบคำถามตนเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "จิ่วเกอได้รับประโยชน์อะไรอย่างนั้นหรือ?”

“ย่อมเป็นการเก็บเกี่ยวพลังบริสุทธิ์ดั้งเดิมของหย่วนหย่วนน้อยไปน่ะสิ”

“นั่นจึงทำให้นางได้รับวาสนาใหญ่หลวงถึงเพียงนี้"

ไป๋อิ๋นเสวี่ยในร่างดรุณีเมื่อเห็นตัวตนในอดีตแสดงสีหน้าเช่นนั้นออกมา นางก็เข้าใจได้ทันทีว่าอีกฝ่ายมีความคิดเห็นที่รุนแรงต่อเรื่องนี้มากเพียงใด เมื่อเห็นดังนั้น ไป๋อิ๋นเสวี่ยในร่างดรุณีจึงหวนนึกถึงคำแนะนำที่ตัวนางในอนาคตเคยให้ไว้ เห็นได้ชัดว่าตัวนางในอดีตได้ถลำลึกเข้าไปในวังวนนั้นจนยากจะถอนตัวเสียแล้ว แถมยังไม่รู้ตัวอีกด้วย ทว่าหากลองมาคิดดูอีกทีมันก็เป็นเรื่องปกติ เพราะตัวนางในร่างนี้ใช้เวลาอยู่กับศิษย์คนที่สองมากที่สุดและมีความใกล้ชิดกันมากที่สุดนั่นเอง