บทที่ 211 ความ↗รัก↘

อีกด้านหนึ่ง หลังจากปลีกตัวออกมาแล้ว เจียงหย่วนก็มุ่งหน้าเดินทางไปยังเป้าหมายรายที่สามทันที และในตอนนั้นเอง หูจิ่วเกอก็แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ นางยื่นมือทั้งสองข้างเข้ามาโอบกอดรั้งร่างกายของเขาไว้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพร้อมรอยยิ้ม

"ขอบคุณมากนะจ๊ะท่านพี่~"

พูดจบ นางก็เป็นฝ่ายขยับใบหน้าเล็กๆ เข้ามาใกล้แล้วประทับจุมพิตลงบนแก้มของเจียงหย่วนเบาๆ คราหนึ่ง เผชิญหน้ากับการมอบจุมพิตของสาวงาม เจียงหย่วนยื่นมือไปลูบใบหูจิ้งจอกขนฟูของนางพลางเอ่ยตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "นี่เป็นเพียงแค่ของว่างเรียกน้ำย่อยเท่านั้นแหละจ้ะ งานเลี้ยงอาหารค่ำมื้อใหญ่ที่แท้จริงต้องรอจนกว่าเจ้าเดินทางไปถึงเผ่าจิ้งจอกนู่น”

“ถึงเวลานั้น ขอเพียงเจ้าไม่ได้ลงมือสังหารราชาจิ้งจอกตนนั้น ย่อมไม่มีหน้าไหนกล้ามาทำอะไรเจ้าได้แน่นอน"

ถ้อยคำอันเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจมหาศาลเหล่านี้ ย่อมมีต้นตอมาจากเบื้องหลังอันยิ่งใหญ่ของสำนักของเขาเอง ยิ่งไปกว่านั้น ภายในร่างกายของเขายังมีมังกรเทพพำนักอยู่ถึงสองตัว! ความมั่นใจระดับนี้ หากเปลี่ยนไปเป็นนักบำเพ็ญเพียรคนอื่น คงได้เดินเชิดหน้าชูตาอย่างหยิ่งยโสจองหองและไม่เห็นหัวผู้ใดในใต้หล้าไปนานแล้ว ทว่าสำหรับเรื่องที่จะให้สองดรุณีน้อยเผ่ามังกรฟ้าครามออกโรงต่อสู้นั้น เจียงหย่วนกลับมีความตั้งใจว่าหากไม่จำเป็นจริงๆ ก็ไม่อยากให้พวกนางต้องลงมือ