บทที่ 212 เทพเจ้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่!

สำหรับกลุ่มสุนัขรับใช้ที่ยอมสละชีพตนเองเพื่อความ↗รัก↘ เหล่านั้น เจียงหย่วนไม่ได้ชายตามองเลยแม้แต่น้อย เป้าหมายของเขาตั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือจ้าวซวินหลิ่ว! สตรีนางนี้ช่างสมควรตายยิ่งนัก!

ภายใต้การควบคุมของเขา หุ่นพยนต์สัตว์อสูรจึงเปิดฉากจู่โจมหนาแน่นและถี่กระชั้นยิ่งขึ้น ทางด้านจ้าวซวินหลิ่วผู้เป็นต้นเรื่อง ยามที่เห็นปริมาณสุนัขรับใช้ของตนค่อยๆ ลดน้อยถอยลงไปทีละคน ในที่สุดนางก็ไม่อาจหักห้ามใจได้อีกต่อไป พละกำลังที่ เทพเจ้า มอบให้ ถึงเวลาต้องนำออกมาใช้งานในวินาทีนี้แล้ว!

ทว่าก่อนจะลงมือใช้งาน จ้าวซวินหลิ่วยังคงแสร้งทำสีหน้าโศกเศร้าและเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเว้าวอนอย่างเสแสร้ง "ทุกท่านคะ ขพอกล่อมมีหนทางอยู่สายหนึ่ง ทว่าจำต้องแลกมาด้วยผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่นัก”

“ไม่ทราบว่าพวกท่านยินดีจะช่วยเหลือข้าหรือไม่คะ?"

ยามนี้นางดูงดงามน่าทะนุถนอมและอ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้ต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายถึงชีวิต ทว่าเจ้าพวกนั้นกลับถูกตัณหาความรักความใคร่เข้าครอบงำสติปัญญาจนหมดสิ้น ต่างพากันเอ่ยปากสนับสนุนเสียงดังลั่น "เพื่อแม่นางจ้าวแล้ว ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟพวกข้าก็ยินดีครับ!”