ตอนที่ 213
บทที่ 213 อสูรต่างภพบุกล้ำ
minibunny · 9,461 ตัวอักษร
อันตรายภายในแดนลับแห่งนี้หาได้ถึงขั้นรุนแรงจนถึงแก่ชีวิตไม่ อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่สร้างความสูญเสียและบาดเจ็บให้แก่ผู้คนบางส่วนเท่านั้น เฉกเช่นภัยพิบัติคลื่นสัตว์อสูรคลั่งที่ดูมีพละกำลังโหมกระหน่ำดุดัน ทว่าขอเพียงเหล่านักบำเพ็ญเพียรมารวมตัวตั้งค่ายกลรับมือร่วมกัน ย่อมสามารถต้านทานเอาไว้ได้ ทว่าภัยพิบัติประการต่อจากนี้ที่จะต้องเผชิญหน้า ย่อมมีความยากลำบากและตึงมือกว่ามหาศาล
ในวินาทีนั้นเอง เจียงหย่วนพลันสัมผัสได้ถึงกระแสความผันผวนของพลังงานอันแปลกประหลาดสายหนึ่งแผ่พุ่งมาจากที่ไกลตา ตามมาด้วยภาพเหตุการณ์บนผืนฟ้าที่พลันบังเกิดรอยฉีกขาดเป็นช่องว่างขนาดเล็กขึ้นอย่างกะทันหัน หากจะกล่าวว่า ในบรรดาภัยพิบัติทั้งหมดของแดนลับ มิติพังทลายคือสิ่งที่มีระดับความอันตรายร้ายแรงเป็นอันดับหนึ่ง เช่นนั้น สิ่งที่กำลังปรากฏขึ้นตรงหน้าในยามนี้ ย่อมถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่สองอย่างไม่ต้องสงสัย
อสูรต่างภพบุกล้ำ
ตัวตนที่เรียกว่าอสูรต่างภพนั้น หาใช่สิ่งมีชีวิตดั้งเดิมของโลกใบนี้ไม่ ทั้งยังไม่ได้ถือกำเนิดมาจากมิติภพภูมิใดๆ ทั้งสิ้น ทว่าพวกมันปฏิสนธิขึ้นท่ามกลางห้วงอวกาศนอกกำแพงโลก หรือที่เรียกว่าท่ามกลางมหาสมุทรแห่งดวงดาว พลังวิญญาณคือแหล่งอาหารอันโอชะของพวกมัน โดยเฉพาะบรรดานักบำเพ็ญเพียรที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณวิญญาณมหาศาล ยิ่งถือเป็นสุดยอดอาหารโปรดที่พวกมันกระหายหิวที่สุด ด้วยเหตุนี้ พวกมันจึงครอบครองพรสวรรค์ตามธรรมชาติในการชำระล้างและเจาะทะลุกำแพงโลก รวมถึงความสามารถในการทำลายปราการป้องกันของมิติขนาดเล็กต่างๆ มุ่งหมายเพื่อก้าวเข้าสู่ภายในโลก คอยสูบกลืนพลังวิญญาณและออกล่าสังหารเหล่านักบำเพ็ญรวมถึงสัตว์อสูรเป็นอาหาร
ดังนั้น มิติขนาดเล็กของแดนลับแห่งนี้ที่ยามนี้เนืองแน่นไปด้วยเหล่านักบำเพ็ญเพียรที่มีระดับตบะไม่ธรรมดามารวมตัวกัน จึงสามารถดึงดูดความสนใจของฝูงอสูรต่างภพที่กำลังล่องลอยอยู่ภายนอกกำแพงโลกได้อย่างง่ายดาย เมื่อได้เห็นช่องว่างมิติที่ฉีกขาดเริ่มมีเงาร่างสีดำทยอยพุ่งทะยานหลั่งไหลเข้ามาด้านใน แววตาของเจียงหย่วนก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมาทันที สาเหตุที่ระดับความอันตรายของการบุกรุกของอสูรต่างภพ ถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่สองนั้น เป็นเพราะเจ้าพวกสิ่งมีชีวิตที่ยึดพลังวิญญาณเป็นอาหารเหล่านี้ ได้วิวัฒนาการร่างกายจนมีสภาพเนื้อหนังที่สามารถข่มทำลายและสลายพลังวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์แบบ ขอเพียงเป็นการจู่โจมที่อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณ ทันทีที่พุ่งเข้ากระทบเนื้อตัวของพวกมัน พลังงานเหล่านั้นจะถูกร่างกายของมันทลายและดูดซับออกไปจนเกินครึ่งส่วน พละกำลังความเสียหายที่หลงเหลือไปถึงตัวมันจริงๆ จึงเบาบางจนแทบจะละเลยเพิกเฉยไปได้เลย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
