บทที่ 215 พละกำลังอันมหาศาลบดขยี้ทุกสิ่ง

"เอาละทุกคน สำรวมท่าทีกันหน่อยค่ะ" ในฐานะแม่นางศักดิ์สิทธิ์ผู้มีสิทธิ์ขาดในการสั่งการ บรรดาศิษย์สตรีคนอื่นๆ ต่างก็พากันเชื่อฟังคำสั่งอย่างว่างง่าย เพียงแต่แต่ละนางต่างพากันแสดงสีหน้าละห้อยอาลัยอาวรณ์ ยอมเดินปลีกตัวไปจัดแถวเรียงสองอยู่เบื้องหลังของเสวี่ยชิงหาน

เมื่อจัดการความเรียบร้อยเสร็จสิ้น เสวี่ยชิงหานก็ประสานมือคารวะพลางเอ่ยขึ้น "ทำให้คุณชายเจียงต้องขบขันแล้วค่ะ" เห็นดังนั้น เจียงหย่วนโบกมือคราหนึ่งเป็นเชิงว่าไม่ใส่ใจ จากนั้นเขาก็บ่ายสายตามองไปยังพื้นที่ด้านข้างทันที เพราะในช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อครู่นี้ มีอสูรต่างภพสองสามตัวแอบลอบคืบคลานเข้าใกล้มาอย่างเงียบเชียบ

เขาขยับก้าวเท้าออกไปเบื้องหน้าหนึ่งก้าว ร่างพลันอันตรธานหายไปจากจุดนั้นในพริบตา ยามเมื่อร่างของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความเงียบสงัดพลันบังเกิดเสียงระเบิดทึบดังขี้นติดต่อกันหลายครา

ปัง ปัง ปัง

หลังจากกำจัดฝูงอสูรต่างภพที่แอบลอบเข้ามาอย่างฉับไวเด็ดขาด พร้อมกับสะบัดมือจัดเก็บซากศพของพวกมันเข้าสู่ที่เก็บของเรียบร้อย เขาก็สืบเท้าเดินกลับมารวมกลุ่มตามเดิม ทว่ายามเมื่อเดินกลับมา เขากลับต้องเผชิญหน้ากับการจู่โจมด้วยสายตาอันเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส ตื่นตะลึง และเลื่อมใสศรัทธาจากดรุณีน้อยทั้งหมด