บทที่ 218 จะเป็นขุนเขาขนาดยักษ์ที่พวกเขาไม่อาจก้าวข้ามได้!

ในเวลาเดียวกัน เจียงหย่วนผู้หาได้ล่วงรู้ไม่ว่าตนเองกำลังจะถูก ลงทัณฑ์ ในอนาคต ยังคงปักหลักให้ความสนใจอยู่กับร่างของอวิ๋นเหยาที่กำลังแผ่เสียงแช่งชักหักกระดูกอย่างไร้ทางสู้เบื้องหน้า ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาหาได้ปล่อยให้เวลาผันผ่านไปอย่างสูญเปล่าไม่ ทว่ากลับจงใจใช้พลังอัสนีเทพต้นกำเนิด คอยส่งพลังเข้าไปหยั่งเชิงตรวจสอบอวิ๋นเหยาที่อยู่ภายในกรงขังอาคมอยู่ตลอดเวลา

เขาปรารถนาจะล่วงรู้ ว่าพลังอัสนีเทพต้นกำเนิดจะสามารถสำแดงอานุภาพและส่งผลกระทบต่อมลพิษได้มากน้อยเพียงใด แม้ว่าก่อนหน้านี้จะได้รับความ ร่วมมือ จากเหล่านางเอกนิยายคนก่อนๆ จนรับรู้แจ่มแจ้งแล้วว่าพลังอัสนีเทพต้นกำเนิดสามารถสร้างความเสียหายแบบพลังข่มทางเดียวได้เป็นอย่างดี ทว่าหากต้องเผชิญหน้ากับมลพิษปริศนาที่ยอมสืบสายพลังจุติลงมาสู้ศึกด้วยตนเองเช่นนี้ มันจะสามารถสำแดงพละกำลังได้ถึงขั้นไหนกันแน่?

เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของตนเอง รวมถึงเป็นการรวบรวมข้อมูลสำคัญหากในอนาคตจำเป็นต้องเปิดศึกประจันหน้ากับร่างต้นของมลพิษอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เจียงหย่วนจึงคอยตรวจสอบระดับความเสียหายที่พลังอัสนีเทพต้นกำเนิดสร้างให้แก่ตัวอวิ๋นเหยาอย่างละเอียด หลังจากผ่านการตรวจสอบและประเมินผล เขาก็ได้รับข้อมูลสำคัญกลับมาบางส่วน

อวิ๋นเหยาที่ยามนี้แปรสภาพเป็นร่างสืบสายพลังจุติลงมาของมัน แม้ผิวเผินจะมีกระแสพลังมหาศาล ทว่าความจริงแล้วสภาพร่างกายก็ยังคงอยู่ในเกณฑ์ของปุถุชนธรรมดา เพียงแต่เป็นเพราะภายในกายของนางอัดแน่นไปด้วยพลังงานมลพิษอันมหาศาลราวกับไม่มีวันแห้งเหือด จึงทำให้สามารถใช้พลังงานเหล่านั้นมาหักล้างและต้านทานอานุภาพทำลายล้างของอัสนีเทพต้นกำเนิดไว้ได้ จากผลการเฝ้าสังเกตการณ์ของเจียงหย่วน เขาพบว่าอัตราส่วนในการหักล้างพลังงานระหว่างทั้งสองฝ่ายอยู่ที่สิบต่อหนึ่งส่วน

ฝ่ายตรงข้ามต้องใช้สิบส่วน ทว่าตัวเขาใช้เพียงหนึ่งส่วน สิ่งนี้ย่อมหมายความว่า ฝ่ายตรงข้ามจำเป็นต้องเค้นพละกำลังออกมามากกว่าเขาถึงสิบเท่า จึงจะสามารถยันพลังต่อสู้กับเขาได้อย่างสูสี นับเป็นข่าวสารที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก อย่างน้อยที่สุดหากสถานการณ์แปรเปลี่ยนเป็นศึกยืดเยื้อที่ต้องประชันความอึดถึกทนในการสิ้นเปลืองพลังงาน ตัวเขาย่อมเป็นฝ่ายที่ครอบครองความได้เปรียบมหาศาลแน่นอน