บทที่ 225 บรรพบุรุษแห่งเผ่าจิ้งจอก

ด้วยเหตุนี้ บรรดาราษฎรปีศาจจิ้งจอกจำนวนมหาศาลจึงพากันคุกเข่าลงกับพื้นดิน ทรงส่งเสียงร้องอ้อนวอนขอความเมตตา ทูลอ้อนวอนขอให้หูว่านหลิงยุติศึกต่อสู้ในครานี้เสียเถิด ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าตกอยู่ในความสนใจของหูจิ่วเกอ นางอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงสรวลค่อนแคะออกมาเบาๆ "ภาพที่เห็นยามนี้ ดูคล้ายคลึงกับว่าตัวข้าผู้เป็นมหาเซียนได้แปรเปลี่ยนสภาพกลายเป็นตัวร้ายไปเสียแล้วใช่ไหมจ้ะ?"

ตลอดช่วงเวลาหลายปีที่คอยพำนักอยู่เคียงข้างสามีของตน นางย่อมได้เรียนรู้ถ้อยคำสำนวนแปลกประหลาดทว่าสามารถนำมาใช้ประเมินสถานการณ์ได้อย่างยอดเยี่ยมติดมือมาด้วยไม่น้อย ทว่าตัวร้ายหรือหาใช่ตัวร้าย นางหาได้นำมาใส่ใจแม้แต่น้อย เพราะฐานอำนาจและเครือญาติเดิมของนางภายในเผ่าจิ้งจอกแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก สายเลือดร่วมตระกูลสืบสายตรงของนางก็หลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่สิบตัวเท่านั้น การเดินทางกลับคืนสู่เผ่าจิ้งจอกในครานี้ นอกเหนือจากการมาสะสางชำระบัญชีมหาแค้นร่วมกับราชาจิ้งจอกองค์ปัจจุบันแล้ว จุดประสงค์หลักอีกประการคือความตั้งใจที่จะพาสามีของตนเดินทางกลับมาเยี่ยมเยียนบ้านเกิด เพื่อมาพบหน้าพบตาบรรดาเครือญาติในฝั่งบ้านเดิมของนางนั่นเอง แม้ว่าฐานะ ความสัมพันธ์ในแง่ของ สามีภรรยา ยามนี้จะยังไม่อาจเอ่ยปากป่าวประกาศบอกเล่าให้คนภายนอกรับรู้ล่วงหน้าได้ก็ตาม ทว่าการพาสามีมาพบหน้าเครือญาติฝั่งภรรยาไว้ก่อนล่วงหน้าย่อมเป็นเรื่องที่ชอบธรรม

เมื่อขบคิดมาถึงตรงนี้ หูจิ่วเกอก็เผยรอยยิ้มจางๆ ก่อนจะสะบัดมือวาดผ่านอากาศ ตบทำลายกระบวนท่าจู่โจมของหูว่านหลิงให้กระเด็นลอยละลิ่วออกไปไกล พร้อมซัดร่างของนางให้ถอยร่นตามไปด้วยในคราเดียว เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า บรรดาราษฎราษฎรปีศาจจิ้งจอกเบื้องล่างต่างก็พากันแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเวทนาสงสารดังลั่นหนักหน่วงยิ่งขึ้น หูว่านหลิงผู้รับรู้และได้ยินเสียงความจงรักภักดีของราษฎรเหล่านั้น ต่อให้ยามนี้สภาพร่างกายของนางจะแหลกสลายกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยสะบักสะบอมมอมแมมขีดสุดแล้วก็ตาม ทว่าใบหน้ากลับยังคงพยายามเค้นรอยยิ้มออกมา พร้อมเอ่ยปากขึ้นเสียงสั่น

"นี่คือน้ำพระทัยและผลงานความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของข้า! สิ่งของเหล่านี้ล้วนเป็นเครื่องพิสูจน์ ว่าการนั่งครองบัลลังก์ปกครองแผ่นดินในฐานะราชาจิ้งจอกของข้า ย่อมมีความยอดเยี่ยมและประเสริฐกว่าเจ้ามหาศาลนัก!" เมื่อได้รับฟังคำพูดเหล่านั้น ภายในใจของหูจิ่วเกอกลับราบเรียบไร้ความหวั่นไหว ซ้ำยังรู้สึกอยากจะหัวร่อออกมาเสียด้วยซ้ำ นางคงจะหลงคิดปักใจสินะ ว่าถ้อยคำวาจาทำนองนี้จะสามารถทลายสภาวะจิตใจของตนลงได้? ช่างน่าขันสิ้นดี

หากในอดีตไม่ได้เกิดสถานการณ์บีบคั้นอันไร้ทางหลบเลี่ยงขึ้นมา ตัวนางเองก็หาได้มีความนึกคิดอยากจะนั่งทนทุกข์ครองตำแหน่งบัลลังก์ราชาจิ้งจอกบ้าบอนี้ต่อไปนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ในยามนี้สมาธิและความสนใจทั้งหมดในชีวิตของนาง ได้ถูกส่งไปจัดวางล็อกอยู่ที่ร่างของสามีตนเองแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น นอกเสียจากว่าวันใดวันหนึ่งสามีของตนจะเอ่ยปากบอกเล่าต่อตนว่า ไม่ต้องการเจ้าอีกต่อไปแล้ว มิเช่นนั้น ก็ไม่มีเรื่องราวภารกิจใดในใต้หล้าอีก ที่จะสามารถบดขยี้ทำลายล้างสภาพจิตใจของนางให้พังทลายลงได้