บทที่ 232 การข่มขวัญเบื้องต้น

เมื่อได้เห็นภาพที่คุ้นเคยเหล่านี้ หูจิ่วเกอทำเพียงกวาดสายตามองเพียงครู่เดียวก็ละสายตากลับคืนมา สำหรับนางในยามนี้ จำเป็นต้องมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่เรื่องราวเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตเบื้องหน้าเสียมากกว่า ในระหว่างที่ทูตนำทางเดินไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าประตูหินอันเก่าแก่แห่งหนึ่ง เขาก็เผยรอยยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า

"ท่านผู้สูงส่ง เหล่าบรรดาบรรพชนกำลังรอคอยท่านอยู่ด้านใน”

“เชิญด้านในเลยครับ" พูดจบ เขาก็จัดแจงผลักบานประตูเปิดออก พร้อมยื่นมือออกมาผายมือเชิญให้หูจิ่วเกอก้าวเท้าเข้าไปด้านใน

เมื่อเห็นดังนั้น หูจิ่วเกอพยักหน้าแผ่วเบา ก่อนจะก้าวเท้าสืบขบวนเข้าไปภายในประตูหิน วินาทีที่สัมผัสได้ถึงกระแสความรู้สึกของการเคลื่อนย้ายมิติผ่านพ้นไป ยามเมื่อนางลืมตาตื่นขึ้น สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือสิ่งปลูกสร้างอันยิ่งใหญ่อลังการหลังหนึ่ง สิ่งปลูกสร้างแห่งนี้ถูกตกแต่งและออกแบบด้วยเอกลักษณ์สไตล์ของเผ่าจิ้งจอกที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของหูจิ่วเกอมากที่สุด คือรูปปั้นขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงจุดกึ่งกลางของห้องโถง มันคือรูปปั้นของปีศาจจิ้งจอกร่างมนุษย์ที่มีหางเก้าหาง ยามเมื่อเพ่งสายตามองจนจำรูปโฉมภายนอกได้สำเร็จ นางย่อมล่วงรู้แจ้งในทันทีว่ารูปปั้นชิ้นนี้คือใคร มันคือราชาจิ้งจอกรุ่นบุกเบิกผู้เป็นต้นกำเนิดการสร้างเผ่าพันธุ์จิ้งจอกนั่นเอง

ยามเมื่อได้ประสบพบเจอรูปปั้นของวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต หูจิ่วเกอก็บังเกิดความเลื่อมใสศรัทธาและก้มศีรษะคารวะอย่างนอบน้อม จากนั้นนางจึงเริ่มกวาดสายตามองสำรวจพื้นที่ส่วนอื่น เพื่อสืบหาที่ตั้งของบรรดาเหล่าบรรพชนแห่งเผ่าจิ้งจอก ในจังหวะนั้นเอง เงาร่างอันกำยำล่ำสันสายหนึ่งพลันผุดขึ้นมาเบื้องหน้าของนางกะทันหัน เขาคือบรรพชนจากสายเลือดจิ้งจอกสีฟ้า ซึ่งเป็นปีศาจจิ้งจอกเพศผู้ผู้ครอบครองสรีระอันแข็งแกร่งกำยำ เขาจัดแจงกอดอกจับจ้องมองสำรวจดรุณีน้อยรุ่นหลังผู้เพิ่งจะทะลวงผ่านระดับขอบเขตพลังขึ้นมาได้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งว่า