บทที่ 241 เจ้าก็เป็นมหาเซียนผู้เปี่ยมรักเช่นกันหรือ?

ยามเมื่อเผชิญกับการขอคืนดี หูจิ่วเกอมีสีหน้าราบเรียบ จ้องมองอีกฝ่ายอยู่อย่างนิ่งเฉย หางตาของนางเหลือบมองไปยังเจียงหย่วนที่อยู่ข้างกาย ในขณะที่เจียงหย่วนกำลังใช้สายตาที่ซับซ้อนจ้องมองไปยังหูว่านหลิง หรือจะพูดให้ถูกคือเขากำลังจ้องมองไปยังระบบแจ้งเตือนที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของตน

... ตรวจพบเป้าหมายที่สามารถพิชิตได้คนใหม่ นามว่า หูว่านหลิง ภารกิจที่เกี่ยวข้องได้ถูกส่งมอบเรียบร้อยแล้ว ...

การแจ้งเตือนของระบบ ยืนยันข้อสันนิษฐานของเจียงหย่วนจนได้ ภายใต้การกระตุ้นจากความอิจฉาริษยา หูว่านหลิงราชาจิ้งจอกที่อยู่เบื้องหน้า บัดนี้ได้ถูกมลพิษกัดกินจนกลายสภาพเป็น ผู้ดำเนินการแทน ของมลพิษไปเสียแล้ว ทว่าสถานการณ์เช่นนี้ ก็ช่วยไขข้อข้องใจในใจของเจียงหย่วนได้หลายประการ นับตั้งแต่เดินทางมา เขาพบเจอกับตัวเอกนิยายที่เป็น ตัวเอกนิยายโดยกำเนิด มาโดยตลอด เขาจึงเกิดความสงสัยว่า นอกเหนือจากตัวเอกนิยายที่ถูกกำหนดมาแต่ต้นแล้ว จะมี ตัวเอกนิยายที่ถูกแปดเปื้อนในภายหลัง ได้หรือไม่ และในยามนี้ คำตอบของคำถามข้อนั้น ก็ปรากฏให้เห็นในร่างของหูว่านหลิงแล้ว นอกจากนี้ยังพิสูจน์ให้เห็นว่า การที่เขาเตรียมป้ายหยกที่บรรจุอัสนีเทพต้นกำเนิดมอบไว้ให้แก่บุคคลที่เขาสมควรปกป้องนั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

เมื่อดึงสติกลับมา เจียงหย่วนสัมผัสได้ถึงมลพิษเบาบางที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างของราชาจิ้งจอกเบื้องหน้า จึงส่งกระแสจิตไปบอกจิ้งจอกของตนว่า "จิ่วเกอ ทำเป็นแสร้งเล่นละครกับนางไปก่อน เพื่อประคองสถานการณ์ไว้”

“นาง... กระโดดโลดเต้นได้อีกไม่นานหรอก"