บทที่ 245 หวนคืนสู่สำนักศักดิ์สิทธิ์สายฟ้าเก้า

ป้ายหยกนี้มีเพียงผู้เดียวที่สามารถติดต่อได้ นั่นคือศิษย์รักของนาง ยามที่มันส่งสัญญาณตอบรับ นั่นย่อมหมายความว่าศิษย์ของนางกำลังตามหาตัวนางอยู่! เมื่อตระหนักได้ดังนั้น ไป๋อิ๋นเสวี่ยก็รีบเรียกป้ายหยกออกมาถือไว้ในมือทันที วินาทีถัดมา สุ้มเสียงที่นางเฝ้าถวิลหาอยู่ตลอดเวลา ก็ดังแว่วออกมาจากป้ายหยก

"ท่านอาจารย์? ท่านอาจารย์ลำดับที่สามอยู่ไหมครับ?”

“อยู่จ้า! อาจารย์อยู่นี่จ้ะเจ้าคนดีของอาจารย์~ ตามหาอาจารย์มีเรื่องอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?" การได้ยินเสียงของศิษย์รักอีกครั้ง ทำให้นางรู้สึกปรีดาปราโมทย์ยิ่งนัก รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าจนไม่อาจเก็บงำเอาไว้ได้

"อ๋อ ไม่มีเรื่องอะไรใหญ่โตหรอกครับ เพียงแต่ข้าอยากจะขอรบกวนท่านอาจารย์สักเรื่องหนึ่ง”

“หืม? เรื่องอะไรหรือ? ขอเพียงเป็นสิ่งที่อาจารย์สามารถทำให้ได้ อาจารย์ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน!" ถ้อยคำที่คุ้นหู รสชาติที่คุ้นเคย ความรักใคร่เอ็นดูที่ราวกับจะทะลักล้นออกมาเช่นนี้ ทำเอาเจียงหย่วนต้องพึมพำในใจว่า สิ่งที่คุ้นเคยกลับมาแล้ว ทุกอย่างหวนคืนมาแล้ว! ทว่าตัวเขาที่คุ้นชินกับเรื่องเหล่านี้เสียแล้ว จึงเอ่ยตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ