บทที่ 312 โลกนี้ไม่เที่ยงแท้ สิ่งต่างๆ ก็แปรเปลี่ยนไปมา

เมื่อมองดูลูกศิษย์ที่ดูเหมือนจะหน้าหนาขึ้นกว่าเดิมคนนี้ หลินหย่าชิวก็ถึงกับพูดไม่ออก

แม้ว่าความเป็นจริงที่ว่าพวกนางได้กลายมาเป็นพี่น้องกันแล้วจะทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง แต่ก็นั่นแหละ มันก็ทำได้แค่เพียงกระอักกระอ่วนใจเท่านั้น เพราะท้ายที่สุดแล้วทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่พวกนางเป็นคนทำด้วยตนเองทั้งสิ้น

หากนางไม่เป็นฝ่ายลงมือเอง คนที่คอยอยู่เคียงข้างเขามาโดยตลอดคงมีเพียงแม่จิ้งจอกตัวนั้นเท่านั้น

ต่อให้เขาอยากจะขัดขืน แต่ด้วยระดับพลังบำเพ็ญเพียรเพียงแค่นั้น นางใช้นิ้วเพียงนิ้วเดียวก็สามารถกดเขาไว้ได้อยู่หมัดแล้ว

ดังนั้นในสถานการณ์ที่ความรับผิดชอบหลักล้วนตกอยู่ที่พวกนาง ต่อให้จะไปตำหนิเจียงหย่วนว่าเป็นคนเจ้าชู้ประตูดิน ก็ยังไม่ใช่หน้าที่ของพวกนางที่จะไปกล่าวโทษเขาอยู่ดี