บทที่ 314 คุณแม่โลลิเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว!

เนื่องจากเหตุผลที่ทำให้เกิดกลิ่นอายเหล่านั้นขึ้น พวกนางย่อมไม่มีทางพูดออกไปได้

ในวินาทีนั้น สมองของทั้งสองคนหมุนติ้วอย่างรวดเร็วเพื่อพยายามหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุด

ในขณะที่ไป๋หยินเสวี่ยร่างเด็กสาวและอวี่ม่อกำลังจ้องมองอยู่ ไป๋หยินเสวี่ยร่างหญิงสาวผู้สง่างามก็นึกวิธีตอบโต้ที่ไร้ช่องโหว่ขึ้นมาได้

นางสะบัดตัวหลุดจากการพันธนาการ แล้วเดินร่าเข้าไปหาตัวนางในอดีตด้วยท่าทีเบิกบาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้มว่า

"ง่ายนิดเดียว กลิ่นพวกนี้ก็เพราะว่าท่านอาจารย์ของเสี่ยวหย่วนจื่อไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว พวกเราเองก็เป็นท่านอาจารย์ของเขาเหมือนกันไงล่ะ~"