บทที่ 315 เมืองหลิ่งตง

ต่างจากศิษย์พี่หญิงที่วางตัวเคร่งขรึม เจี้ยนเมิ่งหลิงเดินตรงเข้ามาหาเขาในทันที นางตบหน้าอกที่เริ่มอวบอิ่มของตนเองเบาๆ อย่างอารมณ์ดี แล้วกล่าวเสียงเบาว่า

"วางใจเถอะเจ้าค่ะศิษย์พี่ ทั้งข้าและศิษย์พี่หญิงต่างก็พักผ่อนกันเต็มที่แล้ว"

"อีกอย่าง นี่เป็นสิ่งที่ข้าและศิษย์พี่หญิงร่วมใจกันไปขอร้องท่านอาจารย์ทวดด้วยตนเองเลยนะคะ~"

คำพูดนี้มีความหมายแฝงอยู่ไม่น้อย หลี่ชิงจู๋ที่ไม่ได้คาดคิดว่าศิษย์น้องจะพูดออกมาตรงๆ ถึงกับใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

เพราะนั่นก็เท่ากับเป็นการยอมรับกลายๆ ว่าพวกนางต้องการจะอยู่ข้างกายเจียงหย่วน ถึงได้เป็นฝ่ายออกปากขอร้องด้วยตนเองใช่หรือไม่?