บทที่ 316 ความทะเยอทะยานของเขานั้นเหนือกว่านั้น

ในเสี้ยววินาทีนั้น ทั้งสองจ้องมองกันราวกับผ่านไปนานนับปี

เจียงหย่วนหลบสายตากลับมาเงียบๆ แสร้งทำเป็นว่าเมื่อครู่นี้เป็นเพียงการสบตากันโดยไม่ตั้งใจ

แต่เห็นได้ชัดว่าไอ้บ้าพลังคนนั้นไม่ได้คิดเช่นนั้น ซ้ำยังดูเหมือนยืนยันอะไรบางอย่างได้แล้ว มันจึงก้าวตรงเข้ามาหาเจียงหย่วนด้วยท่าทีคุกคาม พร้อมกับตะโกนเสียงดัง

"เจ้า! ใช่ เจ้าตรงนั้นแหละ! หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ข้าจะประลองกับเจ้า!"

เจียงหย่วนถอนหายใจออกมาอย่างจนใจเมื่อมองดูไอ้บ้าพลังที่ขวางหน้าเขาอยู่