บทที่ 462 พวกเขาทุกคนในปัจจุบันอยู่ในสถานะ "กรงขัง"

หูจิ่วเกอที่ถูกสามีจำได้ยิ้มหวาน นางเขย่งปลายเท้าประทับจูบลงบนแก้มของเขาพลางเอ่ยเสียงนุ่ม

"สามี ท่านคิดว่า 'หายนะ' ในครั้งนี้จะจบลงเมื่อใดหรือเจ้าคะ?"

เมื่อเผชิญกับหัวข้อสนทนาที่จริงจังตั้งแต่เริ่มต้นเช่นนี้ เจียงหย่วนชะงักไปเล็กน้อย เมื่อดึงสติกลับมาได้เขาก็ทำหน้ามึนงงพรางยื่นมือไปขยี้หูจิ้งจอกของนางเบาๆ

ทว่าเขาก็ยังคงตอบกลับอย่างจริงจัง

"สำหรับเรื่องนี้ บอกตามตรงว่าสามีเองก็ไม่มีคำตอบที่ดีนักหรอก"