บทที่ 501 มนุษย์กับสัตว์อสูรลึกลับ

เพราะในสายตาของนาง ทัศนคติที่ฝากฝังความปลอดภัยของตนเองไว้กับสิ่งของภายนอกทั้งหมดเช่นนี้ มันดูโง่เขลาเหลือเกิน ร่างกายต้นกำเนิดเปราะบางถึงเพียงนี้ หุ่นยนต์รบรูปร่างมนุษย์ที่แข็งแกร่งตัวนี้ หากเกิดเหตุขัดข้องไม่สามารถสตาร์ทเครื่องได้ขึ้นมา ก็คงไม่ต่างอะไรกับโลงศพเหล็กใบหนึ่ง เมื่อคิดได้ดังนั้น หูจิ่วเกอก็โอบแขนสามีของตน แล้วเอ่ยบ่นพึมพำว่า "ท่านพี่ ข้าลองคิดดูแล้ว รู้สึกว่ามนุษย์เหล่านี้น่าโง่เขลานักเจ้าค่ะ”

“ฝากความปลอดภัยของตนเองไว้กับโลงศพเหล็กใบหนึ่งแท้ๆ"

เมื่อได้ยินเหล่าภรรยาบ่นพึมพำ เจียงหย่วนก็เผยรอยยิ้มออกมา เหตุผลก็เป็นอย่างที่นางว่านั่นแหละ ทว่าหากคนกลุ่มนั้นได้ยินเข้า คงต้องหน้าดำหน้าแดงพุ่งเข้ามาหาเรื่องเพื่อทวงความชอบธรรมคืนแน่นอน คงได้โต้กลับด้วยคำพูดประเภทที่ว่า ความโรแมนติกอะไรทำนองนั้นแน่ เจียงหย่วนลูบใบหูจิ้งจอกนุ่มนิ่มของภรรยาพลางกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า "เอาล่ะ นี่เป็นทางเลือกที่พวกเขาตัดสินใจขึ้นตามสถานการณ์ของโลกพวกเขา”

“ไม่บอกว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุด แต่ก็เป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพวกเขาแล้ว"