บทที่ 143 เสี่ยวขุย: แล้วฉันจะกลับมาอีกนะ

สถาบันวิจัยมู่ขุย เมืองซู่ตู

ยามค่ำคืนดึกสงัด สรรพสิ่งรอบกายเงียบกริบ

ไฟรอบเรือนกระจกดับลงหมดแล้ว เหลือเพียงไฟฉุกเฉินดวงเดียวตรงมุมกำแพงที่เปิดทิ้งไว้ตลอด สาดแสงสีเหลืองหม่นเป็นวงกลมลงบนพื้น

กลิ่นหอมชื่นใจของโสมโชยมาตามลมกลางคืน อบอวลเข้มข้นยิ่งกว่าตอนกลางวัน ลอยล่องข้ามกำแพงออกไป

ณ ใต้กำแพง หนูสองสามตัวโผล่หัวออกมาก่อนเป็นพวกแรก