บทที่ 144 เถาไอวี่: นึกไม่ถึงล่ะสิ ข้าเคยเรียนมหาลัยมาแล้วนะโว้ย

ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร ณ ประเทศญี่ปุ่น ทางตอนเหนือของจังหวัดฟุกุชิมะ ห่างจากขอบแนวกำแพงกั้นรังสีที่เกิดจากระเบิดนิวเคลียร์ออกไป 10 กิโลเมตร

มีอาคารสีเทาตั้งตระหง่านอยู่กลางที่ดินรกร้าง

โครงสร้างหลักถูกยกสูงจากพื้นดินเกือบแปดเมตร ค้ำยันด้วยเสาคอนกรีตสี่ต้น

ที่พื้นผิวเสามีแผงเซนเซอร์ฝังตัวเรียงรายติดๆ กัน ดูคล้ายกับวงแหวนโลหะถี่ๆ พวกมันทำงานตลอดวันตลอดคืน เพื่อเก็บข้อมูลความเร็วลม อุณหภูมิ ความชื้น และปริมาณฝุ่นละอองในอากาศ

รอบๆ อาคารมีเสากล้องวงจรปิดตั้งอยู่หกต้น