บทที่ 176 เซี่ยเซวียน: แค่เก่งเลขก็พอแล้ว

เซี่ยเซวียนสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดแปลบๆ ที่ต้นขา ถึงได้เชื่อว่าลางสังหรณ์ของตัวเองถูกต้อง

เขาหันไปมองเด็กผู้หญิงที่กำลังวิ่งไปอีกฝั่งของสนามหญ้า รู้สึกมึนหัวตึบๆ

จานร่อนกระแทกขาเขาแล้วกระดอนตกลงพื้น

ลู่เหิงเฟยมองเขาด้วยความช็อก: "พี่เซี่ย พี่รู้ตั้งแต่แรกแล้วเหรอว่าจานร่อนมันจะตกตรงนั้น?"

เซี่ยเซวียนชะงักไปนิด ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองเพิ่งทำอะไรลงไป