บทที่ 210 โกจิเบอร์รี่: นึกไม่ถึงล่ะสิ มีสกิลมองเห็นตอนกลางคืนด้วย

เมื่อความมืดมิดมาเยือน ความวุ่นวายในแคมป์ก็เพิ่งจะสงบลง

คนที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันต่างกลับเข้าเต็นท์ไปพักผ่อน หลิวซวี่ตงนั่งอยู่หน้าเต็นท์ มือถือแก้วน้ำ เงยหน้ามองเนินทรายที่อยู่ไกลออกไป

แล้วจู่ๆ เขาก็ชะงักไป

ท้องฟ้าตอนนี้มืดลงไปกว่าครึ่งแล้ว โครงร่างของเนินทรายที่อยู่ไกลๆ กำลังถูกความมืดกลืนกิน

ตามปกติแล้ว ระยะห่างขนาดนี้คงยากที่จะมองเห็นรายละเอียดอะไรได้ชัดเจน