บทที่ 125 เขี้ยวพิษที่ซ่อนตัวมานานกว่ายี่สิบปี

ปี 1985 ฝั่งตะวันตกของเมืองหนิงชวน ไซต์งานก่อสร้างโรงงานเอทิลีน ประตูไม้ของศูนย์บัญชาการชั่วคราวถูกผลักเปิดออก หลี่เฉาก้าวยาวๆ เข้าไปด้านใน

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบรูดซิปกระเป๋าผ้าใบสีเขียวขี้ม้าออก แล้วตบกระดาษเก่าๆ ปึกหนึ่งพร้อมรูปถ่ายสีความละเอียดสูงอีกกว่าสิบใบลงบนโต๊ะไม้ที่ขรุขระ

จ้าวหงจวิน เสิ่นรั่วฉิง และซูฮุ่ยหลัน รีบกรูเข้ามาล้อมรอบโต๊ะทันที จ้าวหงจวินหยิบรูปภาพใบแรกขึ้นมาดู

ในรูปคืออสูรกายเหล็กกล้าที่รายล้อมไปด้วยท่อและวาล์วนับไม่ถ้วน ประกายแสงโลหะขนาดมหึมาส่องประกายบาดตาบาดใจภายใต้แสงอาทิตย์

"นี่คือหอแยกเอทิลีนครับ" หลี่เฉาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะด้วยน้ำเสียงมั่นคง "แบบแปลนฉบับสมบูรณ์อยู่ด้านล่าง อุปกรณ์ทั้งชุดประกอบด้วยเตาแยก 急冷锅炉 (หม้อต้มลดอุณหภูมิฉับพลัน) และชุดคอมเพรสเซอร์ นี่คือหัวใจสำคัญของอุตสาหกรรมเคมีสมัยใหม่ นอกจากนี้ยังมีเครื่องจักรกลซีเอ็นซีห้าแกนที่โรงงานเครื่องจักรกลหนักหนิงชวนต้องการอีกสิบเครื่อง ผมซื้อมาให้ทั้งหมดแล้วครับ"