บทที่ 211 ฐานราก

หวังเหมิงยืนอยู่ในหลุมโคลนลึกระดับเข่า สองมือประคองกระดานดำที่แตกหักแผ่นนี้ไว้

เขาไม่พูดอะไรเลย หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

รถขุดรอบๆ ดับเครื่องยนต์ลง

เหล่าทหารช่างหยุดการกระทำ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลุม

ดินโคลนถล่มครั้งนี้ ได้ฝังเด็กสามสิบเจ็ดคนไว้ที่นี่