บทที่ 239 ห้ามปล่อยให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว

ห่างออกไปห้ากิโลเมตร ฐานปืนใหญ่

"ปลดผ้าคลุมปืน!"

เสียงของผู้บังคับกองพันทหารปืนใหญ่แหบแห้งไปหมดแล้ว

พี่น้องทหารราบต้องอดทนแบกรับภาระอยู่แนวหน้ามาทั้งคืน แต่พวกเขากลับต้องเฝ้าปืนใหญ่หนักสามกระบอกโดยไม่กล้ายิง

ไฟในใจมันสุมอกมานานแล้ว