บทที่ 268 เมรุเผาศพ

"เมรุเผาศพงั้นเหรอ?" อู๋เสียนงงเป็นไก่ตาแตก

"ถึงแม้เทพมารจะไม่สนใจความเป็นความตายของมนุษย์เดินดิน แต่ฉันยังมีความผูกพันกับเมืองเย่าหยางอยู่บ้าง เรื่องนี้นายไม่ต้องสงสัยเลย"

ชายวัยกลางคนร่างท้วมพูดจบ ก็หัวเราะเบาๆ แล้วหายตัวไป

ภาพตรงหน้าตัดกลับมาที่บ้านพักหลังเล็กของเขา ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

อู๋เสียนมองไปรอบๆ พยายามหาร่องรอยของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา