บทที่ 528 สวรรค์บุกมาแล้วจริงๆ เหรอ

เสียงดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องทำเอาทุกคนในที่นั้นถึงกับหนังหัวชี้ชัน

ส่วนอู๋เสียนก็ยืนอึ้งไปเลย คิดว่าตัวเองหูฝาดไปเองด้วยซ้ำ

แม้แต่เจตจำนงของเทพเจ้าแห่งโชคลาภยังโผล่มายืนข้างๆ จ้องมองร่างวิญญาณชั่วร้ายของขุนพลจวี้หลิงเขม็งด้วยสายตาประหลาดใจ "ขุนพลจวี้หลิงเหรอ นี่มัน... อะไรกันเนี่ย"

อู๋เสียนกลืนน้ำลายลงคอ พยักหน้าช้าๆ

ประเด็นคือวิญญาณชั่วร้ายของขุนพลจวี้หลิงตนนี้ ดันมีจิตสำนึกซะด้วยสิ