บทที่ 636 เทียร์ บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาจักรเทพจื่อหยาง

อู๋เสียนก็กำลังปวดหัวกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน

แต่กลายเป็นว่า ราชาพฤกษาฟ้าครามกลับปล่อยวางได้ง่ายที่สุด เขาหันมาปลอบใจทุกคนแทนว่า "ไม่เป็นไรหรอก ก่อนตายได้มาเจอศิษย์น้องเล็ก ได้รู้ว่าท่านอาจารย์กับท่านอาจารย์หญิงยังมีสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้ พี่ก็ตายตาหลับแล้วล่ะ"

"ท่านพี่น่ะตายตาหลับแล้ว" นิดฮ็อกก์ฝืนยิ้ม "แต่ข้าลงมือไม่ลงนี่สิ"

"นี่ไม่ใช่ภารกิจของพวกเราหรอกรึ" ราชาพฤกษาฟ้าครามพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ขอแค่สืบทอดเจตนารมณ์ของท่านอาจารย์กับท่านอาจารย์หญิงต่อไปได้ ต่อให้ต้องตายแล้วจะเป็นไรไป"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็พากันถอนหายใจและเงียบไป