บทที่ 637 การลอกคราบของต้นเจี้ยนมู่

จะว่าไปมันก็จริงนะ

มีคำกล่าวไว้ว่า อยู่ในยุทธภพ จะไม่ให้โดนดาบฟันได้ยังไง

ในฐานะเทพแห่งสงคราม การจะแขนขาดขาขาด มีแผลเป็นบ้าง มันก็เป็นเรื่องธรรมดาแหละ

"แกคือเทพแห่งสงครามเรอะ ถ้างั้นฉันเป็นใครล่ะ" พี่รอยสักแสยะยิ้มเย็นชา รอยสักมหาเทพสิงเทียนบนหลังสว่างวาบขึ้นมาในทันที เขาลอยตัวขึ้นไปบนฟ้า ประจันหน้ากับบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียร์กลางอากาศ

วิญญาณรอยสักนักรบไร้หัวสิงเทียนปรากฏขึ้นด้านหลังพี่รอยสักอย่างสง่างาม พริบตาเดียวก็สามารถสะกดข่มบารมีวิญญาณเทพของเทียร์เอาไว้ได้จนหมดสิ้น