บทที่ 675 เทพมารลมเหลือง

"ก็ได้ขอรับ" โป๊ยก่ายรู้ตัวว่าผิด ก็เลยได้แต่ถอนหายใจอย่างยอมจำนน

อู๋เสียนเตือนสติว่า "โป๊ยก่าย แกต้องเข้าใจนะว่า การเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎกครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การกู้ชื่อเสียงของแกเท่านั้น แต่มันคือการบำเพ็ญเพียรของแกด้วย อย่าให้เรื่องความรักมาทำให้เสียการใหญ่ล่ะ"

"ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับ" โป๊ยก่ายพยักหน้าอย่างครุ่นคิด เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้าง

ถึงแม้จิตสำนึกของศิษย์น้องรองจะมาจาก NPC ในดันเจี้ยนอาณาเขต และไม่ได้มีนิสัยเสียๆ แบบศิษย์น้องรองในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แต่ก็ยังขาดวุฒิภาวะในการเป็นเทพอยู่ดี

การเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎกครั้งนี้ โดยเนื้อแท้แล้ว ก็คือกระบวนการเติบโตของจิตสำนึกของศิษย์น้องรองนั่นเอง