บทที่ 70 ผู้ติดตามและการแข่งขันรอบคัดเลือก

"เข้าใจแล้วครับ" อู๋เสียนพยักหน้าอย่างกระจ่างแจ้ง "ได้เลยครับ ไม่มีปัญหา"

"ทำได้จริงๆ เหรอครับ?" จางหม่าจื่อถามด้วยความตื่นเต้น

"แน่นอนครับ" อู๋เสียนตอบโดยไม่ลังเล ก่อนจะถามด้วยความสงสัยว่า "แต่ว่านะ ทำไมไม่ให้ลูกชายเข้าร่วมกระบวนการ 'วิวัฒนาการอันรุ่งโรจน์' ล่ะครับ? ในสายตาผม ฝีมือของรุ่นพี่รอยสักคนนั้นก็มีอนาคตไม่เบาเลยนะ"

จางหม่าจื่อหัวเราะเยาะตัวเอง "ถ้าสามารถเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณได้ ใครจะไปเลือกทางเดินนอกคอกแบบนั้นกันล่ะครับ? แม้ว่าฝีมือของคุณหลินจะดูดี แต่ผมก็ไม่อยากให้ลูกต้องทนทุกข์ทรมานกับวิถีนั้นจริงๆ"

อู๋เสียนเข้าใจได้ทันที ในใจรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ความรักของพ่อแม่นั้นยิ่งใหญ่จริงๆ!

ก็เป็นอย่างที่จางหม่าจื่อว่า หากมีโอกาสเดินในเส้นทางของผู้ใช้พลังวิญญาณได้ ใครจะอยากเข้าร่วมสิ่งที่เรียกว่า "วิวัฒนาการอันรุ่งโรจน์" ที่มองไม่เห็นอนาคตกันล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น การวิวัฒนาการที่ว่ายังต้องอาศัยความอดทนและพลังใจที่สูงมาก

จางหม่าจื่อที่เดินบนเส้นทางนี้มาโดยตลอด ย่อมรู้ซึ้งถึงความยากลำบากและความเจ็บปวดเป็นอย่างดี

"สมัยก่อนผมไม่มีโอกาส แต่ตอนนี้พอจะมีเงื่อนไขบ้างแล้ว ก็อยากให้ลูกได้เป็นเหมือนคนปกติ เป็นผู้ใช้พลังวิญญาณที่สง่างามครับ"

"เข้าใจแล้วครับ" อู๋เสียนพยักหน้าอย่างจริงจัง "ไม่ทราบว่าพี่ชายอยากได้ม้วนภาพใบไหนครับ?"

"เลือกได้ตามใจชอบเลยเหรอครับ?" จางหม่าจื่อแทบจะเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

อู๋เสียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ "สำหรับผมใบไหนก็เหมือนกันครับ อ้อ ยกเว้นตัวที่ขี่เสือดำนั่นไว้นะ นอกนั้นเลือกได้เลยครับ"

"ผมเห็นสองตนเมื่อวานนี้ดูแข็งแกร่งมาก จะพอได้ไหมครับ?" จางหม่าจื่อเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

"ท่านวัวท่านม้างั้นเหรอครับ?" อู๋เสียนยิ้มออกมา แล้วหยิบม้วนภาพต้นฉบับของท่านวัวท่านม้าออกมา ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ "จริงสิครับ ลูกชายของคุณสนใจที่จะเดินในเส้นทางลีกอาชีพไหมครับ?"

"หา?"

จางหม่าจื่อตกใจและสงสัยในคราวเดียวกัน

สำหรับคนจนในย่านสลัมอย่างเขา ลีกอาชีพเป็นสิ่งที่เกินเอื้อมถึงอย่างไม่น่าเชื่อ

สำหรับพวกเขา การได้เป็นผู้ใช้พลังวิญญาณที่สง่างาม ได้ทำงานอย่างตั้งใจ และนำพาครอบครัวออกจากย่านสลัมไปได้ ก็ถือเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว

การจะเข้าร่วมสโมสรเพื่อเดินในเส้นทางลีกอาชีพนั้น เป็นเรื่องที่แม้แต่จะคิดก็ยังไม่กล้า

นักแข่งที่สามารถแจ้งเกิดในลีกอาชีพได้ ทุกคนล้วนแต่ใช้เงินทุ่มซื้อมาทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?

ในลีกอาชีพ หากไม่มีม้วนภาพที่แข็งแกร่งไว้ในมือ ก็ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเป็นเบี้ยล่างให้คนอื่นยำเล่น

ม้วนภาพพังเสียหายเป็นเรื่องปกติธรรมดา แตกใบหนึ่งก็ราคาสูงถึงหลักหลายหมื่นหรือหลักล้าน ใครจะไปแบกรับภาระไหว?

ไหนจะเรื่องระดับพลังวิญญาณที่อย่างน้อยก็ต้องใช้ 【น้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณ】 ทุกวัน รวมไปถึงต้องใช้บริการสถานที่ฝึกฝนต่างๆ อีก ไม่อย่างนั้นระดับพลังคงตามนักแข่งคนอื่นไม่ทัน

ถึงแม้ว่านักแข่งอาชีพจะทำเงินได้มหาศาลหลังจากมีชื่อเสียง แต่เงื่อนไขแรกคือต้องสร้างชื่อเสียงให้ได้ก่อนนี่สิ!

ยกตัวอย่างเช่นจางหม่าจื่อ แผนการที่เขาวางไว้ให้ลูกชายคือ หาซื้อม้วนภาพที่แข็งแกร่งและมีคุณภาพสักสองสามใบ ให้ลูกได้ใช้ไปตลอดชีวิต จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง พยายามสะสมฐานะให้ได้ เพื่อที่อนาคตจะได้ส่งต่อให้ลูกหลานเดินไปได้ไกลขึ้น

"พูดตามตรงนะครับ ผมกำลังขาดนักแข่งที่จะมาช่วยผมลงแข่งในลีกอยู่พอดี" อู๋เสียนรีบฉวยโอกาสเสนอ "ถ้าลูกชายของคุณยินดี ผมจะคิดราคาม้วนภาพสองใบนี้แค่ราคาต้นทุนให้ หากอนาคตทำผลงานได้ดี ผมก็จะส่งเขาในฐานะผู้ติดตามด้วย สนใจไหมครับ?"

"หา? นี่... นี่..."

จางหม่าจื่อพูดจาติดขัด ราวกับว่ากำลังฝันไป

"เอาอย่างนี้ไหม คุณพาลูกชายมาที่นี่สิ ให้เขาได้ฟังความคิดเห็นของตัวเองด้วย แล้วผมก็จะลองประเมินพื้นฐานของเขาดูด้วย"

"ได้เลยครับ คุณรอสักครู่นะ ผมจะรีบไปพาลูกชายมาเดี๋ยวนี้"

จางหม่าจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเร่งจากไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจปิดบังได้

สิ่งที่อู๋เสียนคิดนั้นเรียบง่ายมาก

เขาไม่ใช่คนประเภทที่ "เรียนจบจากต่างแดน" แล้วมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างอาจารย์ของเขา เขาแม้แต่ห้องวาดภาพยังไม่เคยเรียนเลยด้วยซ้ำ

ต่อให้เขาอยากจะรับสมัครผู้ติดตามหรือนักแข่ง ก็ไม่มีใครยอมรับเขา

แค่อาจารย์ประกาศรับสมัครคน ก็มีคนแห่กันมาจ่ายเงินสมัครจนนับไม่ถ้วน แต่ถ้าเป็นเขาล่ะก็ ไม่มีทางที่ใครจะยอมสมัครด้วยแน่นอน

ดังนั้น วิธีการที่ดีที่สุดคือการเริ่มจากคนใกล้ตัว เริ่มจากกลุ่มคนที่ยอมรับในฝีมือม้วนภาพของเขานั่นแหละ

ลูกชายของจางหม่าจื่อถือเป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว

พื้นฐานยากจน ถือว่ามีพื้นฐานที่สะอาด

ถึงแม้จะต้องลงทุนด้วยทรัพยากรเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย แต่ผู้ติดตามที่ฝึกปรือขึ้นมาด้วยมือตัวเองแบบนี้ย่อมมีความจงรักภักดีมากกว่า

ต้องรู้ไว้ว่า นักแข่งของสโมสรกับผู้ติดตามนั้นมีความแตกต่างกัน

นักแข่งของสโมสรเปรียบเสมือนความสัมพันธ์แบบหุ้นส่วน สามารถย้ายสังกัดหรือถูกซื้อตัวไปได้

แต่ผู้ติดตามคือคนในสังกัดที่แท้จริง!

ก็เหมือนกับพี่จั๊มป์คนนั้นไง ก่อนหน้านี้ก็พยายามจะฝึกอู๋เสียนให้เป็นผู้ติดตามไม่ใช่หรือไง?

หรือแม้แต่สาวกเทพชั่วร้ายที่จู่โจมเขาเมื่อคืนก่อน แท้จริงแล้วก็คือผู้ติดตามของนักวาดม้วนภาพสายความชั่วร้ายคนหนึ่งเท่านั้น

ไม่นานนัก พ่อลูกตระกูลจางก็รีบเร่งมาถึง

จางหม่าจื่อคงได้อธิบายสถานการณ์ให้ลูกชายฟังแล้ว น้องชายคนนี้จึงดูมีความประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอู๋เสียน แต่ก็ไม่อาจปิดบังความตื่นเต้นและร้อนแรงในแววตาไปได้

"ศิษย์น้อง จางจื่อหาว ขอกราบท่านนักวาดม้วนภาพครับ"

น้องชายคนนี้ราวกับคว้าโอกาสแห่งโชคชะตาเอาไว้ได้ เขาพุ่งเข้ามาเตรียมจะกราบคารวะเป็นการใหญ่

ทำเอาอู๋เสียนตกใจจนรีบประคองตัวเขาขึ้นมา "ลุกขึ้น ลุกขึ้น นี่ไม่ใช่การฝากตัวเป็นศิษย์ ไม่จำเป็นต้องทำความเคารพขนาดนั้นหรอก"

"จากนี้ไปคุณก็คือพี่ชายแท้ๆ ของเขาแล้ว พี่ชายเสมือนพ่อ ดูแลเขาได้เต็มที่เลยครับ" จางหม่าจื่อกล่าวอย่างหนักแน่น

"ไม่เห็นจำเป็นต้องขนาดนั้นเลยครับ เดี๋ยวผมจะอายุสั้นเอาได้นะ"

อู๋เสียนประคองจางจื่อหาวขึ้นมาด้วยท่าทีจริงจัง สถานการณ์ตรงหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่จำเป็นต้องถามความเห็นของเจ้าตัวแล้ว

ดูจากสีหน้าของเด็กคนนี้แล้ว แทบจะเขียนคำว่า "ยอมถวายหัวเพื่อพี่ชาย" ไว้บนหน้าผากอยู่แล้ว

"มานี่ นี่คือผลงานของผมในตอนนี้ เป็นม้วนภาพสายวิญญาณ ลองเรียกออกมาใช้ทีละอันดูสิ ดูว่าอันไหนเข้ามือที่สุด" อู๋เสียนหยิบม้วนภาพต้นฉบับ ของเหล่าแม่ทัพยมโลกทั้งห้าออกมาให้จางจื่อหาวทดลองใช้

ต่างจากนักวาดม้วนภาพ สำหรับผู้ใช้พลังวิญญาณแล้ว ม้วนภาพเปรียบเสมือนอาชีพในเกม

บางคนเกิดมาเพื่อเป็นนักรบ ยิ่งเล่นยิ่งเก่งกว่าคนอื่น บางคนเกิดมาเพื่อใช้ม้วนภาพสายเวทมนตร์ ภายใต้เงื่อนไขเดียวกันกลับใช้ได้คล่องแคล่วกว่าใคร

และคนเหล่านี้เอง ที่จะนำพาพลังความเข้าใจที่มากขึ้นและมีคุณภาพยิ่งขึ้นกลับมาให้กับผู้สร้างม้วนภาพต้นฉบับ

"พลังวิญญาณใกล้จะถึงระดับสองแล้วสินะ?"

"ครับ ภายในครึ่งเดือนน่าจะทะลวงผ่านได้"

ในขณะที่จางจื่อหาวกำลังสัมผัสกับม้วนภาพแต่ละใบ อู๋เสียนก็คอยสังเกตการณ์ผ่านทางแผนภาพเทพ 【สิบแม่ทัพยมโลก】 ไปด้วย

เมื่อจางจื่อหาวควบคุมท่านวัว สภาพของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน และอู๋เสียนยังสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังแผ่วเบาที่ส่งออกมาจากแผนภาพเทพ

ไม่เพียงแค่ท่านวัว แต่กับแม่ทัพท่านอื่นๆ ก็ดูจะเข้ากันได้ดีไม่แพ้กัน เพียงแต่ท่านวัวดูจะเข้ามือที่สุด

การค้นพบนี้ทำให้อู๋เสียนตื่นเต้นไม่น้อย

นี่มันนักแข่งสายวิญญาณพันธุ์แท้ชัดๆ! เกิดมาเพื่อใช้ม้วนภาพสายนี้โดยเฉพาะเลย

"ดีมาก ดีมาก ม้วนภาพ 【ท่านวัว】 ใบนี้ยกให้คุณเลยแล้วกัน" อู๋เสียนยิ้มจนแก้มปริ "หลังจากพลังวิญญาณถึงระดับสองแล้ว ผมจะส่งคุณลงแข่งรอบคัดเลือกอย่างเป็นทางการ ถึงตอนนั้นก็โชว์ฟอร์มให้ดีล่ะ"

"ครับ"

จางจื่อหาวกำม้วนภาพท่านวัวไว้แน่น แววตามุ่งมั่น

จากนั้นจางหม่าจื่อก็พยายามรบเร้าจะจ่ายเงิน เดิมทีอู๋เสียนตั้งใจจะคิดราคาต้นทุนแค่หกแสน แต่จางหม่าจื่อกลับยืนกรานจะจ่ายให้หนึ่งล้าน ปฏิเสธอยู่นานก็ไม่ยอมฟัง

หารู้ไม่ว่าสำหรับจางหม่าจื่อแล้ว ราคาหนึ่งล้านนี้แทบไม่ต่างอะไรกับการได้ของฟรี

หากไม่ได้รู้จักกับอู๋เสียน พวกเขาคงไม่มีวันได้สัมผัสม้วนภาพที่แข็งแกร่งและคุ้มค่าขนาดนี้ไปตลอดชีวิต

สองพ่อลูกกล่าวลาด้วยความเคารพ อู๋เสียนเองก็รู้สึกพึงพอใจ

เมื่อลูกศิษย์คนนี้ลงสนามแข่งเมื่อไหร่ เขาก็น่าจะหลุดพ้นจากหน้าที่นี้เสียที ที่สำคัญคือไอ้น้องชายคนนี้หน้าตาดูดีสดใส อนาคตต้องดึงดูดแฟนคลับสาวๆ ได้เพียบแน่

แน่นอนว่าถ้าเทียบกับความหล่อของเขา ก็ยังถือว่าห่างชั้นอยู่สักนิด ฮ่าๆ

และก่อนที่น้องชายคนนี้จะโตพอจนฉายแววได้ เขาคงต้องอาศัยตัว "ผู้ผลิต" อย่างเขาออกหน้าไปเป็นพรีเซนเตอร์ด้วยตัวเองก่อน

บนถนนที่คึกคักในเขตถนนสายเหนือ

สองพ่อลูกที่ออกมาจากถนนซอกใต้สายที่สี่รู้สึกราวกับว่ากำลังตกอยู่ในความฝัน

"เป็นไงบ้างลูก ม้วนภาพของอาจารย์อู๋เป็นยังไงบ้าง?" จางหม่าจื่อถามด้วยความคาดหวัง แม้เขาจะเห็นด้วยตาตัวเองแล้วว่าท่านวัวท่านม้านั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็ยังอยากฟังความรู้สึกจากปากลูกชายอยู่ดี

"ผมคิดว่าคงต้องขายเจ้า 【หมาป่าเงา】 ทิ้งแล้วล่ะครับ" จางจื่อหาวสูดหายใจลึก แววตาฮึกเหิม "เมื่อเทียบกับท่านวัวของอาจารย์แล้ว หมาป่าเงาเทียบไม่ติดเลยครับ"

"หา? จ่ายเงินไปตั้งเยอะ ขายทิ้งก็ขาดทุนแย่สิ?" จางหม่าจื่อสงสัย

แต่จางจื่อหาวกลับพูดอย่างจริงจังว่า "พ่อครับ เชื่อผมนะ ขายหมาป่าเงาทิ้ง แล้วเอาเงินไปซื้อผลึกวิญญาณกับน้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณให้ผม พาผมไปเข้าสถานที่ฝึกฝนสักสองสามวันเถอะครับ

ผมอยากลงสนามรบเพื่ออาจารย์ให้เร็วที่สุด!"

แม้จางหม่าจื่อจะดูตกใจและลังเล แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจฟังลูกชาย

...

วันรุ่งขึ้น

อู๋เสียนลืมตาขึ้นภายใต้การสนับสนุนสามประสานจากผลึกวิญญาณ น้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณ และต้นกุ้ยฮวา

ถึงแม้จะยังห่างไกลจากพลังวิญญาณระดับสี่ แต่นี่ก็ถือเป็นความเร็วในการฝึกฝนที่น่าพอใจมากแล้ว

"ไว้หาทางให้เจ้าจื่อหาวได้ใช้พลังของต้นกุ้ยฮวาช่วยเสริมด้วยดีกว่า"

ผลึกวิญญาณและน้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณเขาอาจจะจัดหาให้ไม่ไหว แต่การช่วยเสริมพลังฝึกฝนฟรีๆ จาก 【ต้นกุ้ยฮวา】 นั้นเขาเต็มใจอย่างยิ่ง

เพียงแต่ประสิทธิภาพของต้นกุ้ยฮวานั้นรุนแรงเกินไป ไม่สะดวกจะเปิดเผยให้ใครเห็น และวัสดุที่ใช้ทำต้นฉบับกับสำเนาก็หาได้ยากพอสมควร

เขามองเวลาแล้วจึงลุกขึ้นออกจากบ้าน

เท้าเหยียบ 【กิ่งกุ้ยฮวา】 พุ่งทะยานไปตามสายลม มุ่งตรงไปยังสนามแข่งขันรอบคัดเลือก

สนามแข่งขันรอบคัดเลือกตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจพัฒนาฝั่งตะวันออกของเขตเมืองใหม่ แม้จะไม่คึกคักเท่าเขตเมืองชั้นใน แต่รอบๆ สนามแข่งขันกลับเป็นข้อยกเว้น ทั้งแสงสีเสียงบันเทิงเริงรมย์คึกคักกว่าเขตถนนสายเหนือเสียอีก

เหล่านักวาดม้วนภาพและผู้เข้าแข่งขันที่เต็มไปด้วยความฝันนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ที่นี่ตลอดทั้งปี เพียงเพื่อจะได้ผ่านเข้าไปสู่ลีกอาชีพ

อู๋เสียนที่ตั้งใจจะไปรวมกลุ่มกับโจวฉีและคนอื่นๆ ถูกเสียงเชียร์ที่เปิดโต๊ะรับแทงพนันดึงดูดความสนใจเข้า

น่าเสียดายที่มีแต่โต๊ะพนันของนักแข่งยอดนิยมเท่านั้น

"นี่ก็นับเป็นช่องทางทำเงินที่ดีเหมือนกันนะ"

อู๋เสียนครุ่นคิดในใจ ในเมื่อเขามีเทพเจ้าแห่งโชคลาภอยู่กับตัว ต่อไปคงต้องแวะเวียนมาแถวนี้บ่อยๆ เสียแล้ว

แต่เดี๋ยวก่อน ถ้าเขาแทงพนันไปแล้ว มันจะไปส่งผลต่อผลการแข่งขันหรือเปล่านะ? เช่นทำให้อีกฝ่ายที่ควรจะชนะกลับต้องแพ้ไปอย่างน่าเสียดาย?

"ลองแทงเงินเล็กๆ น้อยๆ ดูหน่อยไหม?"

ดังนั้นเขาจึงล็อกเป้าไปที่หนึ่งในโต๊ะพนันที่ได้รับความนิยมสูงสุด นั่นคือผู้เข้าแข่งขันที่ชื่อ 【ซุนเสียง】 จากที่คนแถวนั้นคุยกัน ดูเหมือนจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงจากสโมสรเอลฟ์ แทงว่าวันนี้เขาจะชนะหรือไม่

ราคาต่อรองค่อนข้างห่างกันชัดเจน แต่ก็ยังมีนักพนันที่ชอบเสี่ยงโชคเข้ามาลองดูอยู่บ้าง

"สวัสดีครับ หนึ่งร้อย ขอแทงว่าแพ้"

"ได้เลยครับ"

เจ้าของร้านช่วยลงทะเบียนการพนันให้ด้วยความกระตือรือร้น

หลังจากจัดการธุระเสร็จ อู๋เสียนก็ก้าวเดินเข้าสู่สนามแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อตามหาโจวฉีและคนอื่นๆ

กริ๊ง... กริ๊ง...

ในตอนนั้นเองเขากลับได้รับโทรศัพท์จากพี่จั๊มป์ "ฮัลโหล~ เสี่ยวเสียน เธออยู่ไหนน่ะ? พี่จั๊มป์ทำสำเร็จแล้วนะ!"

"เอ่อ ผมอยู่ที่สนามแข่งรอบคัดเลือกครับ กำลังเตรียมตัวจะลงแข่งพอดี"

"หา? เธอไปแข่งรอบคัดเลือกมาเหรอ?"