ตอนที่ 69
บทที่ 69 เป็นพรีเซนเตอร์ให้ตัวเอง
minibunny · 8,284 ตัวอักษร
อู๋เสียนมองภาพนั้นด้วยความยินดีอยู่ภายในใจ
น่าเสียดายที่หลังจากออพติมัสไพรม์ลงสนามไปแล้ว ยอดผู้ชมในไลฟ์สดก็ลดฮวบกลับมาอยู่ในระดับปกติทันที
แฟนคลับเหล่านั้นเปรียบเสมือนสายน้ำ มาเร็วไปเร็วเหลือเกิน
หลังจากการแข่งขันของไก่รองบ่อนผ่านไปสองสามคู่ ในที่สุดก็ถึงคราวของนักแข่งจากสโมสรราชาผีขึ้นสนาม ทันทีที่ราชาผีกลืนวิญญาณปรากฏตัว ยอดผู้ชมในไลฟ์สดก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้งเป็นระลอกเล็กๆ
ต้องยอมรับเลยว่าเซวียหลิงหลิงในฐานะนักวาดม้วนภาพจากสำนักฝึกหัดนั้นมีอิทธิพลพอตัว
ทว่าคู่ต่อสู้นั้นอ่อนแอเกินไป ผลการแข่งขันจึงเป็นไปในทิศทางเดียวโดยสิ้นเชิง ไม่สามารถแสดงศักยภาพที่แท้จริงของราชาผีกลืนวิญญาณออกมาได้เลย
จากนั้นนักแข่งคนอื่นๆ จากสโมสรราชาผีก็ทยอยขึ้นสนาม นำเอาม้วนภาพราชาผีที่มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาดไม่ซ้ำใครออกมาโชว์ให้เห็นกันทั่วทั้งสนาม
ในกลุ่มแชทวีแชท เหล่าสมาชิกสโมสรพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานโดยไม่มีความกดดันใดๆ
จนกระทั่งถึงคิวของตู้ยี่ฟานที่ต้องพบกับศึกหนักเป็นครั้งแรก
ทันทีที่เห็นเครื่องแบบสโมสรที่คู่ต่อสู้สวมใส่ กลุ่มแชทก็เงียบสนิทลงในพริบตา
"แย่แล้ว นั่นมันนักแข่งทีมเยาวชนของสโมสรนักรบคลั่ง!"
เนื่องจากการแข่งขันรอบคัดเลือกรอบแรกเป็นการจับคู่แบบสุ่ม และสามารถเลื่อนชั้นได้หากสะสมแต้มชนะได้ตามเกณฑ์ ดังนั้นก่อนเริ่มการแข่งขันจึงไม่มีใครรู้เลยว่าคู่ต่อสู้ของตนคือใคร
"สโมสรนักรบคลั่งไม่ได้เปิดรับทีมเยาวชนมานานมากแล้วไม่ใช่เหรอ?"
"ก่อนหน้านี้เหมือนจะมีนักแข่งทีมเยาวชนจากสโมสรอื่นโผล่มาเหมือนกัน อย่าบอกนะว่าทั้งหมดนั่นพุ่งเป้ามาที่พวกเรา?"
ท่านประธานผู้มีความงดงามและสติปัญญาเป็นเลิศ: "เป็นเรื่องที่คาดไว้แล้วล่ะ สโมสรอื่นย่อมไม่อยากเห็นสโมสรใหม่ผงาดขึ้นมา จะโทษใครได้ก็ต้องโทษที่ตัวฉันเองที่โดดเด่นเกินไป"
"อ้าว? แล้วแบบนี้พวกเราจะไม่พลาดโควตาเข้าร่วมลีกหรอกเหรอครับ?"
เซวียหลิงหลิง: "เพราะแบบนี้ไงฉันถึงบอกให้พวกเธอตั้งใจให้ดี อย่าได้คิดว่าแค่ได้ม้วนภาพราชาผีของฉันไปแล้วจะนอนกินนิ่มได้"
ตู้ยี่ฟาน: "ไม่ต้องตื่นเต้นครับ แค่ทีมเยาวชน ไม่ใช่ทีมตัวจริงเสียหน่อย รอดูโชว์ของผมได้เลย~!"
พูดจบเขาก็เริ่มการแข่งขันด้วยความมั่นใจ
คู่ต่อสู้ของเขาบังคับ 【นักรบน้ำแข็งคลั่ง】 ม้วนภาพระดับแกนทองแดงสามดาว ซึ่งเป็นม้วนภาพสายประชิดธาตุน้ำแข็ง หนึ่งในม้วนภาพซีรีส์นักรบคลั่งของสโมสรนักรบคลั่งที่มียอดขายดีมาโดยตลอด
นอกจากนี้ ประธานสโมสรนักรบคลั่งยังมีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน ทำให้สมรรถนะห้าด้านของม้วนภาพซีรีส์นี้ถูกปรับแต่งจนอยู่ในระดับที่สูงมาก ไม่สามารถมองข้ามได้เลย
และข้อเท็จจริงก็พิสูจน์แล้วว่านักรบน้ำแข็งคลั่งนั้นแข็งแกร่งจริงๆ มันสามารถต่อกรกับราชาผีกลืนวิญญาณของตู้ยี่ฟานได้อย่างสูสี
สมาชิกในกลุ่มเริ่มรู้สึกตึงเครียดกันอย่างหนัก
กลับเป็นเซวียหลิงหลิงที่ดูใจเย็นไม่ทุกข์ร้อน "ดีมาก ดีมาก การแข่งแบบนี้สิถึงจะน่าดูหน่อย เดี๋ยวฉันจะช่วยเติมเชื้อไฟให้ไลฟ์สดนี้เอง"
อู๋เสียนและสมาชิกคนอื่นๆ ต่างทำหน้างง
ครู่ต่อมา ฉากแปลกประหลาดก็เกิดขึ้น
ยอดผู้ชมในไลฟ์สดไม่รู้เป็นอะไร จู่ๆ ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปรากฏอยู่บนหน้าแนะนำของหน้าแรกในการไลฟ์สดการแข่งขันในเวลาสั้นๆ
"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น?"
"ทำไมยอดผู้ชมไลฟ์สดจู่ๆ ถึงระเบิดขนาดนี้?"
ทุกคนต่างพิมพ์เครื่องหมายคำถามส่งมา
เซวียหลิงหลิง: "เปย์ไปนิดหน่อย ช่วยดันยอดหน่อย"
"ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?" อู๋เสียนพิมพ์ตอบด้วยความตกตะลึง
สมาชิกคนอื่นๆ ก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเช่นกัน
น่าเสียดายที่ยอดผู้ชมกลุ่มนี้มาเร็วไปเร็ว ส่วนใหญ่เป็นคนที่กดเข้ามาดูผ่านๆ พอเห็นว่าเป็นแค่ไลฟ์สดรอบคัดเลือกก็รีบหนีกันไปทันที
โชคดีที่การต่อสู้ระหว่างราชาผีกลืนวิญญาณกับนักรบน้ำแข็งคลั่งนั้นถือว่าสนุกพอตัว จึงดึงดูดผู้ชมเอาไว้ได้บ้างบางส่วน
หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด ราชาผีกลืนวิญญาณก็เป็นฝ่ายชนะการแข่งขันไปได้สำเร็จ สร้างความดีใจให้กับสมาชิกในกลุ่มเป็นอย่างมาก
เพียงแต่จุดที่เซวียหลิงหลิงตื่นเต้นดูเหมือนจะต่างจากพวกเขานิดหน่อย "ฮิฮิ ออเดอร์สำเนา เพิ่มมา 23 รายการ แถมออเดอร์ต้นฉบับ อีก 2 รายการ คืนนี้ฉลองกินข้าวกัน!"
โจวฉี: "ยินดีด้วยครับท่านประธาน พอดีมีร้านปิ้งย่างเปิดใหม่ร้านหนึ่งรสชาติดีมากเลย"
เซวียชิงหยาง: "ท่านประธานสุดยอดไปเลยครับ ท่านคือที่หนึ่ง!"
อู๋เสียน (รองประธาน): "..."
แม้จะรู้สึกพูดไม่ออก แต่อู๋เสียนกลับรู้สึกอิจฉาจนเกือบจะร้องไห้ออกมา
ให้ตายสิ เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ได้ทั้งออเดอร์สำเนายี่สิบสามรายการกับต้นฉบับ อีกสองรายการ แบบนี้มันรวยเละแน่~!
หลังจากรอคอยมานาน ในที่สุดก็ถึงคิวของเซวียชิงหยางขึ้นสนาม
แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องพูดไม่ออกก็คือ เซวียชิงหยางไม่ได้เลือกใช้ม้วนภาพยมทูตขาวดำของเขา แต่กลับเลือกใช้ม้วนภาพราชาผีมากเล่ห์ของเซวียหลิงหลิงแทน
อู๋เสียนที่ตั้งตารอคอยกลับต้องตัวแข็งทื่อในทันที
ต่อมา เซวียชิงหยางสามารถเอาชนะไปได้อย่างง่ายดายด้วย 【ราชาผีมากเล่ห์】 พร้อมกับพิมพ์อวดผลงานลงในกลุ่ม
"บอกเลยนะ~ ราชาผีมากเล่ห์ใช้งานได้ถนัดมือกว่าจริงๆ ท่านประธานฉลาดที่สุด~!"
เซวียหลิงหลิง: "พอได้แล้ว เลิกประจบได้แล้ว"
อู๋เสียนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเป็นอย่างยิ่ง "ทำไมถึงไม่ใช้ม้วนภาพยมทูตขาวดำของผมล่ะ? ยมทูตดำไม่เท่หรือว่ายมทูตขาวไม่สวยตรงไหน?"
"เอ่อ" เซวียชิงหยางตอบกลับมาด้วยความมึนงง "นี่มันก็เป็นการช่วยโปรโมทสินค้าให้ท่านประธานไม่ใช่เหรอครับ? อีกอย่างศัตรูระดับนี้ไม่จำเป็นต้องพึ่งพายมทูตขาวดำเลยด้วยซ้ำ"
"..."
อู๋เสียนถึงกับพูดไม่ออก
นั่นสิ ในแง่ความเป็นจริง สมาชิกสโมสรทุกคนต่างก็เป็นลูกน้องของเซวียหลิงหลิง และรับเงินเดือนจากเซวียหลิงหลิง
หากในอนาคตพบศึกหนัก บางทีเขาอาจจะได้เห็นยมทูตขาวดำลงสนามบ้าง แต่สำหรับการแข่งขันทั่วไปย่อมต้องให้ความสำคัญกับการใช้ 【ราชาผีมากเล่ห์】 เป็นอันดับแรกอยู่แล้ว
ไม่ใช่แค่พวกเขาสมาชิกสโมสรอื่นก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
ในเมื่อต้องรับประกันคะแนนและอันดับ ย่อมต้องเน้นใช้อะไรที่สโมสรผลักดันเป็นหลักอยู่แล้ว
แน่นอนว่าหากคุณมีเงินพอ คุณก็สามารถนำเงินหรือม้วนภาพไปมอบให้เหล่านักแข่งที่เป็นดาราดังเหล่านั้นเพื่อช่วยโปรโมทสินค้าของคุณได้
โดยเฉพาะนักแข่งที่เป็นดาวเด่นระดับหนึ่งหรือระดับสองในการแข่งขันลีกระดับทองคำ
มักจะมีเหล่านักวาดม้วนภาพจำนวนมากยอมนำม้วนภาพของตนไปมอบให้พวกเขาถึงที่ เพื่อแลกกับการที่อีกฝ่ายจะนำม้วนภาพของตนไปใช้ในการแข่งขัน
แต่อู๋เสียนคงทำใจจ่ายเงินที่ดูไม่คุ้มค่าแบบนั้นไม่ลง ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาก็ไม่มีเงินเหลือมากนัก เพราะเงินเก็บทั้งหมดถูกนำไปใช้สร้างม้วนภาพต้นฉบับและสำเนาจนเกลี้ยงในคืนที่ผ่านมาแล้ว
เดิมทีเขาหวังจะอาศัยรอบคัดเลือกในวันนี้ในการสร้างชื่อให้ปัง แต่กลายเป็นว่ากลับต้องมาติดแหง็กอยู่ตรงนี้เสียได้
หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ตัดสินใจพิมพ์ถามในกลุ่มแชททันทีว่า "คือว่า ตอนนี้ผมสมัครลงทะเบียนแข่งขันทันไหมครับ?"
ตู้ยี่ฟาน: "เอ๊ะ? ท่านรองประธานจะลงแข่งด้วยเหรอครับ?"
"ทันครับ~ ทันสิครับ สามารถลงทะเบียนสมัครได้ก่อนวันที่สิบห้าของทุกเดือนครับ"
โจวฉี: "พอดีเลย เดี๋ยวเอาไว้ไปพร้อมกันครับ"
อู๋เสียนตกใจ: "คุณโจวก็ลงแข่งด้วยเหรอครับ?"
โจวฉี: "ไม่งั้นจะให้ทำยังไงล่ะครับ พวกเราไม่ได้มีต้นทุนสูงเหมือนท่านประธาน ช่วงแรกๆ ก็ต้องพึ่งพาตัวเองกันไปก่อน"
"..."
เซวียหลิงหลิง: "ศิษย์รักอยากลงแข่งเหรอ? เธอไม่ใช่ไม่ชอบการแข่งขันชิงดีชิงเด่นหรอกเหรอ?"
อู๋เสียน: "ศิษย์ไม่ได้ชอบการแข่งขันชิงดีชิงเด่นครับ แต่ศิษย์ชอบการหาเงิน! รบกวนอาจารย์ช่วยลงทะเบียนสมัครให้ผมด้วยนะครับ"
"ก็ได้" เซวียหลิงหลิงตอบกลับมาด้วยความแปลกใจ "ถ้าเธอและคุณโจวลงแข่งด้วย อีกหน่อยพวกเราก็น่าจะไปได้สวยกว่านี้"
ไม่นานนัก อู๋เสียนก็ได้รับข้อความยืนยันการลงทะเบียนสมัครแข่งขันสำเร็จ
เมื่อหันกลับมามองการแข่งขันรอบคัดเลือกในไลฟ์สดที่อยู่ตรงหน้า เขากลับรู้สึกจืดชืดขึ้นมาทันที การแข่งขันที่ไม่มีการปรากฏตัวของยมทูตขาวดำจะไปน่าดูตรงไหนกัน?
ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ในสโมสรก็ยังคงจดจ่ออยู่กับการจับตามองเหล่านักแข่งทีมเยาวชนจากสโมสรยักษ์ใหญ่ต่างๆ ต่อไป
ภายในวิลล่าเขตถนนสายเหนือ
อู๋เสียนค้นหาและอ่านข้อมูลเกี่ยวกับระบบการแข่งขันของลีกแต่ละระดับ รวมถึงรายละเอียดเชิงลึกต่างๆ เพื่อเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันในบ่ายวันพรุ่งนี้
ใช่แล้ว เขาต้องการจะเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับสินค้าของตัวเอง และโปรโมทสินค้าของตัวเองด้วยมือของเขาเอง!
ต้องขายสินค้าที่มีอยู่ในมือพวกนี้ให้หมดเสียก่อนค่อยว่ากัน
เขาใช้เวลาตลอดทั้งวันไปกับการฝึกตน เพื่อยกระดับพลังวิญญาณให้ได้มากที่สุด เพราะในการแข่งขันคงไม่สะดวกนักที่จะดึงพลังจากต้นกุ้ยฮวามาเป็นตัวช่วย
ช่วงเย็น เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้อู๋เสียนรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
เขานึกว่าเป็นพวกสาวกเทพชั่วร้ายบุกมาหาเรื่องอีกรอบ
เมื่อเปิดประตูออกไปอย่างระมัดระวังถึงได้รู้ว่าเป็นเพียงเหตุการณ์ตื่นตูม "พี่จางหม่าจื่อ มีธุระอะไรเหรอครับ?"
จางหม่าจื่อที่ยืนอยู่นอกประตูทำท่าอึกอัก สีหน้าแสดงถึงความเกรงใจ
"คงไม่ใช่ว่ารุ่นพี่รอยสักมีเรื่องอะไรหรอกใช่ไหมครับ?" อู๋เสียนถามด้วยความเป็นห่วง
"ไม่ใช่ๆ" จางหม่าจื่อรีบโบกมือปฏิเสธ "พอดีผมมีเรื่องอยากจะรบกวนคุณหน่อยน่ะ"
อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะชะงัก "มีอะไรก็บอกมาตรงๆ ได้เลยครับ รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว"
"ม้วนภาพของเจ้าเหอและหัวทองนั่น เป็นผลงานของคุณใช่ไหมครับ?" จางหม่าจื่อถามอย่างระมัดระวัง
ก่อนหน้านี้เขาสังเกตเห็นแล้วว่าม้วนภาพของเจ้าเหอและหัวทองนั้นดูแข็งแกร่งไม่เบา ยิ่งเมื่อวานนี้ได้เห็นท่านวัวและท่านม้ากับตาตัวเอง เขาก็ยิ่งรู้สึกทึ่งในฝีมือของอู๋เสียนจนเกินบรรยาย
อู๋เสียนไม่ได้ปฏิเสธหรือยอมรับ
"พูดตามตรง ผมอยากจะขอม้วนภาพดีๆ จากคุณสักใบครับ รบกวนคุณช่วยเสนอราคามาได้เลย"
จางหม่าจื่อสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาแสดงถึงความเว้าวอน
เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็รู้สึกประหลาดใจและดีใจ เขากำลังกังวลอยู่พอดีว่าม้วนภาพที่มีอยู่ในมือจะขายให้ใครดี กลับมีคนเดินเข้ามาหาถึงที่เสียอย่างนั้น
เพียงแต่มีจุดหนึ่งที่เขายังนึกไม่ออก "แปลกนะครับ พี่จางไม่ใช่นักวาดภาพสายรอยสักหรอกเหรอ? ทำไมถึงอยากได้ม้วนภาพไปใช้ล่ะครับ?"
"จริงๆ แล้วผมอยากจะหาม้วนภาพดีๆ ให้ลูกชายของผมน่ะครับ คุณน่าจะเคยเห็นลูกชายผมมาก่อนแล้ว"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น