บทที่ 68 ความสำคัญของความนิยมและผู้ใช้งาน

"มันก็ยังพอได้กำไรอยู่นิดหน่อยครับ" อู๋เสียนยิ้มเจื่อน

"อืม?" เซวียหลิงหลิงประหลาดใจ "ศิษย์รัก อัตราความสำเร็จในการวาดภาพสำเนาของเธอสูงมากเลยเหรอ? ประมาณกี่เปอร์เซ็นต์ล่ะ?"

อู๋เสียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจงใจบอกตัวเลขที่ต่ำกว่าความจริง "ประมาณสี่สิบถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ครับ"

ความจริงแล้ว ในช่วงแรกเขาอาจจะล้มเหลวสักครั้งสองครั้ง แต่พอชำนาญแล้วแทบจะไม่มีคำว่าล้มเหลวอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ

"ระดับความชำนาญค่อนข้างเสถียรเลยนะเนี่ย มิน่าล่ะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างเข้าใจ

สำหรับนักวาดม้วนภาพที่เพิ่งเริ่มต้น อัตราความสำเร็จของสำเนาอยู่ที่สามสิบเปอร์เซ็นต์ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

"แล้วของอาจารย์ล่ะครับ?"

"ปัจจุบันสามารถรักษาอัตราความสำเร็จให้เสถียรอยู่ที่หกสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไปได้แล้ว" เซวียหลิงหลิงยกมุมปากขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

"หา? ถ้าอย่างนั้นทำไมยังขายแพงขนาดนั้นล่ะครับ?"

"เธอรู้อะไรไปบ้าง" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ "เธอมันเพิ่งเริ่มต้น ต่อไปมีที่ให้ผลาญเงินอีกเยอะ ถ้าไม่หาเงินเพิ่มแล้วจะเอาเงินที่ไหนไปพัฒนาม้วนภาพ? ถ้าไม่พัฒนาแล้วจะนำม้วนภาพที่มีคุณภาพดียิ่งขึ้นไปให้ผู้ใช้งานที่สนับสนุนเธอได้อย่างไรกัน?"

สีหน้าของอู๋เสียนดูแปลกประหลาด "อาจารย์ไม่ใช่คุณหนูจากตระกูลดังหรอกเหรอครับ?"

"คุณหนูตระกูลดังแล้วจะไม่ขาดเงินงั้นเหรอ?" เซวียหลิงหลิงถอนหายใจแผ่วเบา "พี่ชายคนโตของฉันตอนนี้พอได้ยินว่าฉันจะกลับบ้าน ก็พากันหลบหน้าหลบตากันหมด แต่ฉันก็พอเข้าใจนะ เลยต้องออกมาหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเองแบบนี้ไง"

ให้ตายเถอะ ขนาดคนในตระกูลดังของเมืองเล็กๆ ยังไม่สามารถเลี้ยงดูนักวาดม้วนภาพได้คนหนึ่ง ดูท่าเขาคงต้องหาลู่ทางทำเงินให้มากกว่านี้เสียแล้ว

"เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธอต้องเรียนรู้นั้นยังมีอีกเยอะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างวางมาด "ม้วนภาพคัดลอกจะขายขาดทุนเพื่อปั๊มยอดขายหรือปั๊มความนิยมก็ทำไปเถอะ แต่สำเนาจะต้องทำเงินให้ได้"

"ทำไมล่ะครับ?" อู๋เสียนสงสัย "ตลาดของม้วนภาพคัดลอกกว้างกว่า ยอดขายก็น่าจะมากกว่า ไม่ควรจะเป็นม้วนภาพคัดลอกที่ทำเงินได้มากกว่าเหรอครับ?"

เซวียหลิงหลิงชะงักไปเล็กน้อย จึงเพิ่งตระหนักได้ว่าศิษย์คนนี้ไม่เคยได้รับการศึกษาอย่างเป็นระบบมาก่อน เลยไม่รู้อะไรเลย

ช่างเป็นเด็กที่น่าสงสารจริงๆ โชคดีเหลือเกินที่ได้มาเจอเธอ

"เรื่องนี้ต้องเกี่ยวโยงกับความสำคัญของความนิยมและผู้ใช้งาน" เซวียหลิงหลิงเริ่มอธิบายอย่างจริงจัง "เธอคงไม่ได้คิดว่าเหล่านักวาดม้วนภาพระดับแถวหน้าพวกนั้นที่พยายามแย่งชิงผู้ใช้งานและปั๊มความนิยมทำไปเพราะเงินเพียงอย่างเดียวหรอกนะ?"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน แล้วจะมีอะไรอีกล่ะครับ" อู๋เสียนไม่เข้าใจ "หรือว่าผู้ใช้งานและความนิยมยังมีประโยชน์ด้านอื่นอีกเหรอ?"

เขารู้เพียงแค่ว่าเวลาที่สำเนาเลเวลอัป มันสามารถแบ่งปันประสบการณ์ให้กับ 【ต้นฉบับ】ทำให้ต้นฉบับเลเวลอัปได้เองโดยไม่ต้องเหนื่อย

แต่ผลประโยชน์แค่นี้ ไม่น่าจะต้องการผู้สนับสนุนจำนวนมากมายขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ?

"แน่นอน" เซวียหลิงหลิงยิ้ม "ในระหว่างที่ผู้ใช้งานใช้ม้วนภาพ หรือในระหว่างที่พวกเขาต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับม้วนภาพนั้น พวกเขาจะสร้างพลังความเข้าใจชนิดพิเศษขึ้นมา ซึ่งจะช่วยให้เราสามารถควบแน่นแผนภาพเทพและหยั่งรู้กฎเกณฑ์ต่างๆ ได้ดียิ่งขึ้น

โดยเฉพาะ 【ต้นฉบับ】 หากสามารถหาผู้ใช้งานที่มีคุณภาพและเข้ากับม้วนภาพได้ พลังความเข้าใจที่ได้ก็จะยิ่งมากขึ้นและชัดเจนยิ่งขึ้น

ดังนั้น สำหรับนักวาดม้วนภาพสายสร้างสรรค์ ความหมายของ 拓本 คือการขยายฐานผู้ใช้งาน ส่วนความหมายของต้นฉบับ คือการคัดกรองผู้ใช้งานที่มีคุณภาพ เพราะมีเพียงคนที่ชื่นชอบจริงๆ เท่านั้นที่จะตัดสินใจลงทุนซื้อต้นฉบับ"

"พลังความเข้าใจชนิดพิเศษงั้นเหรอ?"

อู๋เสียนพึมพำด้วยความประหลาดใจ หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งจนรู้สึกชาไปทั้งศีรษะ

ในเวลานี้เขาถึงได้ตระหนักว่าทำไมนักวาดม้วนภาพทุกคนถึงได้ให้ความสำคัญกับความนิยมและยอดขายของม้วนภาพมากขนาดนี้

และสิ่งที่เรียกว่า "พลังความเข้าใจ" นี้ ในสายตาของเขามันดูคล้ายกับ "พลังแห่งศรัทธา" หรือ "พลังแห่งธูปเทียน" มากกว่า

หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ผู้ใช้งานม้วนภาพไม่เพียงแค่เป็นผู้ใช้ม้วนภาพเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้มีส่วนร่วมในการควบแน่นและสร้างโครงสร้างของแผนภาพเทพที่อยู่เบื้องหลังอีกด้วย

ถ้ารู้ตั้งแต่แรกแบบนี้ เขาจะมัวมาเกรงใจทำไมกัน?

ต้องขอโทษด้วยนะอาจารย์

เดิมทีเขาตั้งใจแค่จะมาทำตัวเนียนๆ อยู่ในสโมสรของเธอ เพื่อหาเงินเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

แต่ตอนนี้ดูท่าเขาคงต้องจัดเต็มเสียแล้ว

หลังจากส่งอาจารย์กลับไป อู๋เสียนก็ยังคงสงบนิ่งไม่ได้ไปอีกนาน

ด้วยความทรงจำจากชาติก่อน เขาจะไปไม่รู้ได้อย่างไรว่าพลังแห่งศรัทธาและพลังแห่งธูปเทียนมีความสำคัญต่อเทพเจ้ามากเพียงใด

เขาถึงขั้นสงสัยว่าฟังก์ชันของ "พลังความเข้าใจ" อาจไม่ได้ง่ายดายเหมือนที่เซวียหลิงหลิงอธิบายไว้เสียทีเดียว ในระดับที่สูงกว่านี้ มันอาจจะมีบทบาทและคุณค่าที่สูงกว่านั้นอีก

เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วล็อกอินเข้าเว็บไซต์ของสโมสรราชาผี เพื่อปรับราคาม้วนภาพใหม่

ราคาขายของต้นฉบับยังคงเดิม เพราะมันมีไว้สำหรับคัดกรอง "สาวก" ที่มีคุณภาพ

แต่ราคาขายของสำเนากลับถูกเขาลดลงจนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เน้นจุดขายคือของดีราคาถูก ใครใช้ก็ติดใจ

ประเด็นคือแม้จะตั้งราคาถูกจนน่าใจหายขนาดนั้น เขาก็ยังมีกำไรอยู่ดี

ก็ใครใช้ให้ฝีมือเขาสุดยอดล่ะ?

ด้วยความที่เขามีแนวคิดการสร้างม้วนภาพที่สมบูรณ์แบบ ต้นทุนของสีที่เขาผสมขึ้นมาจึงต่ำกว่านักวาดม้วนภาพคนอื่นอยู่มาก

สรุปสั้นๆ สองคำ: ไร้เทียมทาน!

แต่มีคำกล่าวหนึ่งที่ว่า ต่อให้เหล้าหอมเพียงใดก็ยังกลัวว่าร้านจะอยู่ในซอกลึก

ดังนั้นต้องทำให้ผู้บริโภครู้มากขึ้นว่าผลิตภัณฑ์ของคุณนั้นทั้งราคาถูกและใช้งานได้ดี

เขารีบเร่งทำงานล่วงเวลาเพื่อผลิตม้วนภาพต้นฉบับและม้วนภาพสำเนาออกมาอีกจำนวนหนึ่ง จนเงินเก็บที่มีแทบจะหมดเกลี้ยง

จากนั้นก็นำม้วนภาพสองชุดที่เซวียชิงหยางและโจวฉีสั่งจองไว้ไปส่งมอบให้แก่พวกเขาในคืนนั้นเลย

เช้าวันถัดมา

แม้เขาจะง่วงจนแทบขาดใจจากการ "ปั่นงานล่วงเวลา" ตลอดทั้งคืน แต่สภาพจิตใจกลับตื่นตัวอย่างประหลาด

ขอโทษด้วยนะอาจารย์

ขอโทษด้วยนะเหล่านักวาดม้วนภาพทั้งหลาย

เจ้าแห่งการปั่นงานอย่างพวกฉันมาถึงแล้ว—! จากนี้ไปช่วยเรียกฉันว่า อู๋จวิน หรือ อู๋สตีฟ จอบส์ด้วยล่ะ!

หลังจากออกกำลังกายยามเช้าเสร็จ เขาก็เข้าไปกราบไหว้และสวดอ้อนวอนต่อเทพเจ้าแห่งโชคลาภตามกิจวัตร

พอถึงเวลาเขาก็เปิดทีวีตรงเวลา เพื่อค้นหาไลฟ์สดการแข่งขันรอบคัดเลือกของลีกระดับแกนทองแดง เพื่อร่วมเชียร์สมาชิกในสโมสร

แน่นอนว่าหลักๆ คือการร่วมเชียร์หลานชายของอาจารย์นั่นแหละ เพราะเขานั่นเองที่เป็นคนถือม้วนภาพ 【ยมทูตขาวดำ】 ของตนไว้ในมือ

แต่ยอดผู้ชมไลฟ์สดการแข่งขันรอบคัดเลือกนี่สิ ช่างน่าเศร้าเสียจริง

กลับกัน จำนวนผู้เข้าแข่งขันกลับเยอะจนน่าตกใจ

ช่วยไม่ได้ เพราะทั้งลีกระดับแกนทองแดงและลีกระดับแกนเงินต่างก็เป็นเพียงการแข่งขันระดับเมืองเท่านั้น จะต้องเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกระดับทองคำเสียก่อน ถึงจะเป็นการแข่งขันระดับประเทศได้

และลีกระดับแกนทองแดงก็นับว่าเป็นลีกที่ได้รับความสนใจน้อยที่สุด แม้แต่ตัวอู๋เสียนเองในอดีตก็เคยดูเพียงแค่ไลฟ์สดและข่าวคราวของลีกระดับแกนเงินในเมืองเย่าหยางเท่านั้น

ส่วนรอบคัดเลือกนั้น ยิ่งเรียกได้ว่าเป็นท่อระบายน้ำของท่อระบายน้ำ มักถูกเรียกติดตลกกันว่าเป็นสวนสนุกสำหรับไก่รองบ่อน และสนามแห่งการขุดทองในกองขี้

คนที่เข้าร่วมโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นเหล่านักวาดม้วนภาพฝึกหัดที่เต็มไปด้วยความฝันและต้องการพิสูจน์ตัวเอง

รวมถึงผู้เข้าแข่งขันอิสระจำนวนมหาศาลที่อยากจะกลายเป็นดาวเด่น ต่อให้ผ่านเข้ารอบไม่ได้ก็ยังคงเพลิดเพลินไปกับการแข่งขัน เพราะใครจะไปรู้ล่ะว่าอาจจะไปเข้าตาสโมสรไหนเข้าสักวัน?

จะมีก็แต่การประชันฝีมือของเหล่าผู้เข้าแข่งขัน "ทีมเยาวชน" จากสโมสรใหญ่ๆ เท่านั้นที่พอจะน่าดูอยู่บ้าง

เพราะนักวาดม้วนภาพมืออาชีพทุกคนจำเป็นต้องผ่านรอบคัดเลือกให้ได้เสียก่อน ถึงจะได้รับสถานะ "นักวาดม้วนภาพมืออาชีพ" อย่างเป็นทางการ

เมื่อดูการแข่งขันไปทีละคู่ อู๋เสียนก็ได้แต่หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

"การแข่งขันรอบคัดเลือกนี้มันสมคำร่ำลือจริงๆ—!"

สภาพการแข่งเปรียบเสมือนไก่จิกกันเองโดยแท้ จบลงแบบยื้อแย่งกันไปมา

อู๋เสียนถึงกับเห็นคนที่เคยเจอตอนสอบใบอนุญาตนักวาดม้วนภาพฝึกหัดด้วย

ในจำนวนนั้น พี่ชายนักรบแห่งทะเลทรายคนนั้นกลับยังไม่ละทิ้งความฝัน นำม้วนภาพนักรบแห่งทะเลทรายของตัวเองลงสนามแข่ง แต่สุดท้ายกลับถูกม้วนภาพแกนทองแดงที่ธรรมดาจนไม่รู้จะธรรมดาอย่างไรยำเละจนต้องตั้งคำถามกับชีวิต

กลับเป็นนักวาดม้วนภาพหญิงผู้สร้างสรรค์ม้วนภาพ 【สัตว์ประหลาดเมล็ดพันธุ์】 ที่ผ่านเข้ารอบไปได้ถึงสองรอบ และได้รับความสนใจอยู่ไม่น้อย

เพราะรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาดเมล็ดพันธุ์นั้นถือว่าถูกใจสาวๆ อยู่ไม่น้อย

ที่สำคัญคือสัตว์ประหลาดเมล็ดพันธุ์ดูโง่เง่าน่ารัก แต่พอถึงเวลาสู้กลับดุดันอย่างไม่น่าเชื่อ สร้างความรู้สึกขัดแย้งที่รุนแรงมาก

"เฮ้ย ออพติมัสไพรม์ลงแข่งด้วยเหรอ?"

ปรากฏอยู่ในภาพไลฟ์สดการแข่งขัน คือออพติมัสไพรม์ร่างรถบรรทุกหัวลากที่ทั้งสูงใหญ่และสุดเท่ เรียกยอดผู้ชมเข้าไลฟ์สดได้มหาศาลในทันที

เพราะถึงอย่างไรตอนนี้ความนิยมของออพติมัสไพรม์ก็ถือว่าสูงมากทีเดียว

จากคอมเมนต์ที่ลอยผ่านหน้าจอไลฟ์สด เห็นได้ว่ามีผู้ชมจากต่างเมืองเข้ามาชมการแข่งขันอยู่ไม่น้อย

"ฮ่าๆ มาแล้วๆ—!"

"ได้ยินว่ามีการแข่งของออพติมัสไพรม์ที่นี่ พวกผมรีบตามกลิ่นมาเลยนะ"

"เท่ชะมัด! เท่กว่าในรูปเยอะเลย"

"ฮ่าๆ ทุกคนมาจากช่องคอมเมนต์ในเว็บไซต์วาดม้วนภาพกันใช่ไหม?"

"แต่มองอีกมุมหนึ่ง การแข่งขันรอบคัดเลือกของเมืองเย่าหยางนี่ความนิยมแย่จังนะ? คนดูแค่นี้เองเหรอ?"

"ก็แค่เมืองเล็กๆ น่ะนะ ปกติแหละ มีคนดูก็ดีแค่ไหนแล้ว"

แม้ว่าออพติมัสไพรม์จะผลิตโดยบริษัทรถบรรทุก แต่ในแง่ของสมรรถนะห้าด้านถือว่าเป็นม้วนภาพสำหรับการต่อสู้ที่มีคุณภาพเยี่ยมอย่างแท้จริง

โดยไม่ต้องใช้ปืนเลเซอร์หรือขวานพลังงาน แค่ใช้หมัดเท้าธรรมดาก็สามารถจัดการคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย เรียกเสียงฮือฮาจากผู้ชมในไลฟ์สดได้เป็นอย่างดี

"เท่!"

"ออพติมัสไพรม์ทำได้สวยมาก"

"สมรรถนะระดับนี้ พลังระดับนี้ ลุงในเว็บไซต์วาดม้วนภาพคนนั้นไม่ได้โกหกจริงๆ ด้วย"

"ตอนนี้อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะกล้าตั้งคำถามกับข้อมูลห้าด้านของออพติมัสไพรม์อีก?"

"เซ็งเลย ปัญหาคือตอนนี้หาซื้อไม่ได้แล้วเนี่ย ออเดอร์คิวไปยาวถึงปีหน้าแล้ว"

...