บทที่ 67 สาวกเทพชั่วร้าย

"ศิษย์เพิ่งโดนคนร้ายบุกเข้ามาฆ่าแกงถึงในห้อง แต่โชคดีที่สามารถสวนกลับจนอีกฝ่ายตายคาที่ ตอนนี้ยังรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวอยู่บ้างน่ะครับ"

อู๋เสียนอธิบายสถานการณ์แบบสั้นๆ ง่ายๆ

"อะไรนะ!?" เซวียหลิงหลิงในหน้าจอวิดีโอคอลร้องเสียงหลง ตื่นจากภวังค์ในทันที "ไม่ต้องตกใจนะ อาจารย์กำลังจะไปถึงเดี๋ยวนี้แหละ!"

พูดจบ เธอก็กระโดดออกจากหน้าต่าง เหยียบแผ่นไม้โลงศพพุ่งทะยานออกไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน

"ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ปลอดภัยดีไหม? แน่ใจนะว่าอีกฝ่ายไม่มีพวกพ้องมาด้วย?"

เซวียหลิงหลิงสวมชุดนอนสไตล์ยมโลกโบกสะบัดไปตามสายลมยามค่ำคืน ดูราวกับภูตผีผู้หญิงไม่มีผิด

"น่าจะไม่มีแล้วครับ ตอนนี้ยังปลอดภัยดีอยู่"

"งั้นก็ดีแล้ว" เซวียหลิงหลิงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "จริงสิ เธอพักอยู่ที่ไหนของเขตถนนสายเหนือล่ะ?"

"ถนนซอกใต้สายที่สี่ เลขที่ 18 ครับ"

"ถนนซอกใต้สายที่สี่ เลขที่ 18 งั้นเหรอ?" เซวียหลิงหลิงประหลาดใจ

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเซวียหลิงหลิง อู๋เสียนก็นึกสงสัย "ทำไมครับ หรือว่าบ้านหลังที่ศิษย์พักอยู่นี่จะมีนัยสำคัญอะไรหรือเปล่าครับ?"

"ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ไม่คิดว่าเธอจะพักอยู่ข้างบ้านคุณอาสามของฉันน่ะ" เซวียหลิงหลิงอธิบาย "เธออยู่เฉยๆ นะ เดี๋ยวอาจารย์จะรีบไปหา"

เมื่อเห็นเซวียหลิงหลิงตัดสายทิ้งไป อู๋เสียนก็แสดงสีหน้าแปลกประหลาด

สรุปว่าคุณลุงท่าทางซอมซ่อที่อยู่บ้านข้างๆ นั่นคือคุณอาสามของเซวียหลิงหลิงงั้นเหรอ?

เหอะ ช่างเป็นพรหมลิขิตที่น่าพิศวงเสียจริง

ประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไป สายลมเย็นเยือกที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างทำให้หน้าต่างเปิดออก เซวียหลิงหลิงกระโดดเข้ามาในห้อง "เจ้าศิษย์รัก ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร"

หลังจากยืนยันว่าอู๋เสียนปลอดภัยดีแล้ว สายตาของเซวียหลิงหลิงก็จับจ้องไปที่ร่างของศพผู้นั้น คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันราวกับพบเห็นอะไรบางอย่าง "ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับห้า? เธอเป็นคนจัดการเหรอ?"

"โชคดีน่ะครับ สวนกลับในวินาทีสุดท้าย" อู๋เสียนตอบเลี่ยงๆ อย่างถ่อมตัว

เซวียหลิงหลิงจ้องมองเขาด้วยแววตาที่สื่อความหมายลึกซึ้งโดยไม่ซักไซ้อะไรเพิ่มเติม "แล้วทำไมเธอถึงไปมีเรื่องกับคนพวกนี้ได้ล่ะ?"

"อาจารย์รู้จักพวกมันเหรอครับ?" อู๋เสียนถามด้วยความประหลาดใจ

"ไม่รู้จักหรอก" เซวียหลิงหลิงตอบอย่างใจเย็น "แต่ดูจากกลิ่นอายความชั่วร้ายที่หลงเหลืออยู่ในตัวมัน ก็น่าจะเดาที่มาของพวกมันได้คร่าวๆ พวกนี้คือสาวกเทพชั่วร้ายตัวจริง"

"สาวกเทพชั่วร้ายงั้นเหรอครับ?"

เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เธอต้องรู้ไว้ว่า จิตวิญญาณภาพวาดที่นักวาดม้วนภาพสร้างขึ้นมา ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นพลังแห่งความยุติธรรมเสมอไป มันมีโอกาสที่จะเป็นตัวตนที่ชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัวได้เหมือนกัน นักวาดม้วนภาพที่สร้างม้วนภาพเทพชั่วร้ายพวกนี้ก็ย่อมไม่ใช่คนดีอะไรหรอก

แล้วส่วนประกอบของแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณที่มีพื้นฐานมาจากเทพชั่วร้ายนั้น จะเป็นอย่างไร อาจารย์คงไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเติมแล้วใช่ไหม?"

อู๋เสียนเข้าใจได้ทันทีและรู้สึกตระหนกในใจ

ก็เหมือนกับพวกเขาที่จำเป็นต้องหยั่งรู้กฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องในการยกระดับแผนภาพเทพ เหล่านักวาดม้วนภาพสายเทพชั่วร้ายก็ย่อมต้องไปสัมผัสกับพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ชั่วร้ายเช่นกัน

เปรียบเสมือนกลุ่มผู้ก่อการร้ายในลัทธิชั่วร้ายของโลกแห่งม้วนภาพ

"ม้วนภาพของอีกฝ่ายมีลักษณะเป็นยังไง?" เซวียหลิงหลิงถามอย่างจริงจัง

"เหมือนปีศาจชนิดหนึ่งครับ สามารถลากผมเข้าไปในมิติภาพมายาที่เหมือนกับนรก ทั้งตัวเต็มไปด้วยหนวดและหนามแหลม" อู๋เสียนอธิบายอย่างละเอียด "ดูเหมือนจะสามารถส่งผลต่อจิตใจและอารมณ์ของคนได้ด้วย ตอนนั้นผมกำลังฝึกตนอยู่ จู่ๆ ก็จมดิ่งลงสู่ความสิ้นหวังเหมือนกับโดนฝันร้าย ดีที่ผมได้สติกลับมาได้ทันเวลาครับ"

"อืม เป็นความสามารถของม้วนภาพสายความชั่วร้ายโดยแท้เลย" เซวียหลิงหลิงยืนยัน "แต่ความสามารถแบบที่เธอว่ามา อาจารย์เองก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเหมือนกัน เอาไว้เดี๋ยวอาจารย์จะลองไปสืบดูทางสำนักฝึกหัดดูอีกที

จริงสิ แล้วทำไมเธอถึงไปมีเรื่องกับพวกมันได้ล่ะ?"

"ไม่ทราบเหมือนกันครับ?" อู๋เสียนทำหน้าซื่อ "บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์มิติซ้อนทับรั่วไหลที่ย่านถนนซอกหนูเมื่อวานนี้หรือเปล่าครับ?"

เซวียหลิงหลิงทำหน้าสงสัย "มันจะไปเกี่ยวอะไรกับการรั่วไหลของมิติล่ะ?"

"อาจารย์ไม่ทราบครับ..."

อู๋เสียนจึงเล่าเรื่องทั้งหมดที่เขาได้รับรู้มาจากหน่วยป้องกันให้อาจารย์ฟังอย่างย่อๆ

"แถมหมอนั่นยังหาว่าผมชอบสอดรู้สอดเห็นอะไรทำนองนั้นด้วยครับ ผมเลยเดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับขบวนการดัดแปลงสัตว์ประหลาดกลุ่มนี้"

"ดัดแปลงสัตว์ประหลาดงั้นเหรอ? สร้างมิติรั่วไหลขึ้นมาเองเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่าง?" เซวียหลิงหลิงเริ่มครุ่นคิด "เพื่อสร้างความตื่นตระหนก แล้วเก็บเกี่ยวพลังงานชั่วร้ายบางอย่างงั้นเหรอ?"

"ก็เป็นไปได้ครับ" อู๋เสียนตอบอย่างไม่แน่ใจนัก

"ยังไงช่วงนี้เธอก็ระวังตัวไว้ให้ดี ถึงแม้คนผู้นี้จะบุกเข้ามาเพราะอารมณ์ชั่ววูบ แต่ก็ไม่รับประกันว่าจะมีสาวกเทพชั่วร้ายคนอื่นมาสร้างปัญหาให้เธออีกหรือเปล่า" เซวียหลิงหลิงเตือนด้วยความจริงจัง

"ครับ" อู๋เสียนพยักหน้าอย่างว่าง่าย "ต้องย้ายบ้านหนีไหมครับ?"

"ไม่จำเป็นหรอก" เซวียหลิงหลิงส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม "เดี๋ยวอาจารย์จะบอกคุณอาสามให้ มีเขาคอยดูแลอยู่ก็วางใจได้ แต่อาจารย์ต้องบอกไว้ก่อนว่าคุณอาสามของฉันนิสัยค่อนข้างโดดเดี่ยวและอารมณ์แปรปรวน ทางที่ดีถ้าไม่มีเรื่องอะไรสำคัญก็อย่าไปรบกวนเขาจะดีกว่า"

อู๋เสียนพยักหน้าตามอย่างสนอกสนใจ "คุณอาสามของคุณเป็นนักวาดม้วนภาพเหมือนกันเหรอครับ?"

"ไม่ใช่นะ" เซวียหลิงหลิงกล่าว "แต่คุณอาสามมีความเชี่ยวชาญและมีชื่อเสียงในด้านการวิจัยสีเป็นอย่างมากเลยล่ะ"

"อ๋อครับ" อู๋เสียนแอบสงสัยในใจ

"เดี๋ยวฉันจะไปแจ้งที่สมาคมดูหน่อย" เซวียหลิงหลิงเก็บศพของสาวกเทพชั่วร้ายเข้าไปในกำไลข้อมือมิติ "การที่ลิ่วล้อของเทพชั่วร้ายปรากฏตัวขึ้นในเมืองเย่าหยาง ไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด"

อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาว่า "แล้วเราจะแยกแยะได้อย่างไรครับว่านักวาดม้วนภาพคนไหนเป็นฝ่ายธรรมะหรือฝ่ายอธรรม?"

"ใครที่ทำตัวไม่เป็นคน ก็คือพวกที่สร้างม้วนภาพเทพชั่วร้ายนั่นแหละ" เซวียหลิงหลิงตอบอย่างตรงไปตรงมา "นักวาดม้วนภาพปกติไม่มีใครเขาใช้วิธีชั่วช้าทำลายผู้อื่นเพื่อยกระดับตัวเองหรอกนะ"

"จริงเหรอครับ?" อู๋เสียนทำสีหน้าประหลาดใจ "แล้วตอนที่คุณทำที่ย่านสลัมเมื่อครั้งก่อน..."

"..." เซวียหลิงหลิงทำหน้าขึงขังพลางเลิกคิ้วขึ้น "อาจารย์มีความสามารถพอที่จะควบคุมสถานการณ์ได้ และเป็นการใช้กลไกมิติภาพลวงตาอย่างเหมาะสม เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า? อีกอย่างถ้าอาจารย์ไม่รีบไปปราบที่โรงงานขยะตอนนั้น ชาวบ้านในย่านสลัมคงต้องตายไปมากกว่าครึ่งแล้ว"

อู๋เสียนถึงกับพูดไม่ออก

หลังจากส่งเซวียหลิงหลิงกลับไป อู๋เสียนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

ปัญหาเรื่องความปลอดภัยได้รับการแก้ไขแล้ว แถมยังช่วยกำจัดซากศพที่เป็นปัญหาหนักอกให้เขาอีก ถือว่าอาจารย์สาวคนนี้ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง

"สาวกเทพชั่วร้ายงั้นเหรอ?"

นี่ทำให้เขาได้รับรู้ความจริงใหม่ๆ เกี่ยวกับโลกใบนี้

มีคำกล่าวไว้ว่า ป่าใหญ่ย่อมมีนกนานาพันธุ์ คนปกติที่ไหนจะไปคิดค้นสร้างเทพชั่วร้ายขึ้นมากันล่ะ?

นักวาดม้วนภาพที่สามารถสร้างจิตวิญญาณภาพวาดที่ชั่วร้ายได้ ตัวคนสร้างเองก็ย่อมไม่ใช่คนดีอะไรอยู่แล้ว

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น อู๋เสียนจึงลองค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับม้วนภาพเทพชั่วร้ายทางอินเทอร์เน็ต พบว่าโดยพื้นฐานแล้วเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็รังเกียจ

ที่สำคัญที่สุดคือ การจับกุมนักวาดม้วนภาพสายเทพชั่วร้ายหรือเหล่าสาวก แล้วนำส่งให้สมาคมจะได้รับรางวัลตอบแทนไม่น้อยเลยทีเดียว

"โอ้โฮ~" อู๋เสียนตบเข่าตัวเองฉาดใหญ่ แล้วรีบโทรหาอาจารย์อีกครั้ง "คือว่า... ผมเห็นทางเน็ตบอกว่าจับสาวกเทพชั่วร้ายแล้วได้รับรางวัล? อาจารย์อย่าลืมเรื่องนี้เด็ดขาดเลยนะครับ"

"เธอนี่เตือนความจำได้ดีจริงๆ" เซวียหลิงหลิงปลายสายตาเป็นประกาย "เดี๋ยวจะแบ่งให้เธอครึ่งหนึ่งแล้วกัน"

"อาจารย์ใจป้ำที่สุดเลยครับ!"

...

รุ่งเช้าวันถัดมา เซวียหลิงหลิงกลับมาในชุดนอน

"นี่~ รางวัลของเธอ" อาจารย์สาวพูดด้วยความใจป้ำ พร้อมกับโยนผลึกวิญญาณมาให้สองร้อยห้าสิบก้อน "แถมยังมีกระดาษวาดภาพคุณภาพเยี่ยมอีกใบ อาจารย์ยกให้เธอแล้วกัน"

อู๋เสียนรับกระดาษวาดภาพและผลึกวิญญาณมาด้วยความเบิกบานใจ ราวกับว่าเขาได้พบช่องทางในการหาเงินร่ำรวยเข้าให้แล้ว

"ทางสมาคมว่ายังไงบ้างครับ?"

"พวกเขาพบตัวพวกนี้มาได้สักพักแล้ว เพียงแต่สาวกเทพชั่วร้ายพวกนี้ซ่อนตัวได้แนบเนียนมาก" เซวียหลิงหลิงกล่าว "จนถึงตอนนี้ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใหญ่โตอะไร มีเพียงแค่การรั่วไหลของมิติซ้อนทับเป็นพักๆ ก็มีแค่ตอนเมื่อวานก่อนที่สายแร่ในเหมืองหมายเลขเจ็ดแห้งเหือดไปนั่นแหละที่เคลื่อนไหวใหญ่หน่อย"

"..." อู๋เสียนรู้สึกผิดในใจ แต่รีบเปลี่ยนเรื่องทันที "จริงสิครับ พวกลิ่วล้อเทพชั่วร้ายพวกนี้มักจะไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนกันบ้าง?"

"ก็อยู่ใกล้ตัวเรานี่แหละ" เซวียหลิงหลิงกล่าว "แต่นักวาดม้วนภาพเทพชั่วร้ายที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่จะเก็บตัวอยู่ในมิติซ้อนทับต่างๆ หากใครกล้าเผยตัวออกมา ก็จะถูกคนรุมจัดการทันที"

"มีชื่อเสียงงั้นเหรอครับ?"

"ก็เป็นอาชญากรหมายจับยังไงล่ะ ย่อมต้องมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นธรรมดา" เซวียหลิงหลิงดูออกว่าอู๋เสียนกำลังคิดอะไรอยู่ "เธออย่าได้คิดฝันไปเลย อาชญากรพวกนั้นไม่ใช่คนที่คนทั่วไปจะจัดการได้ง่ายๆ หรอกนะ"

อู๋เสียนพยักหน้าตามอย่างว่าง่าย แน่นอนว่าเขาคงไม่โง่พอที่จะไปไล่ล่าอาชญากรเหล่านั้น แต่ถ้ามีโอกาสได้จับพวกลิ่วล้อกระจอกๆ บ้างก็น่าจะไม่เลว

"เอาล่ะ พรุ่งนี้การแข่งขันรอบคัดเลือกจะเริ่มแข่งอย่างเป็นทางการแล้ว สนใจเรื่องการพัฒนาสโมสรของพวกเราให้มากขึ้นหน่อยเถอะ"

"รับทราบครับผม"

"ว่างๆ ก็ลองดูการแข่งขันดูบ้าง เผื่อเจอผู้เข้าแข่งขันที่เหมาะกับม้วนภาพชุดนั้นของเธอ จะได้ลองชักชวนมาเข้าสโมสร" เซวียหลิงหลิงวางมาดอาจารย์ "แต่อีกอย่างนะ ไอ้ราคาเริ่มต้นที่เธอตั้งไว้นั่นมันอะไรกัน? ไม่กะจะเอาเงินหรือยังไง?"

"เอ่อ" อู๋เสียนเกาหัวพลางยิ้มแห้งๆ "ผมก็กะจะตั้งราคาถูกๆ เพื่อสร้างชื่อเสียงก่อนน่ะครับ"

"..." เซวียหลิงหลิงพูดไม่ออก "แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องขายจนขาดทุนขนาดนั้นเลยนี่นา?"