บทที่ 66 สั่งฆ่าด้วยกำลังทั้งหมด!

เมื่อพิจารณาจากกลิ่นอายอันชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากจิตวิญญาณภาพวาดปีศาจตนนั้นแล้ว มันไม่ใช่ม้วนภาพธรรมดาอย่างแน่นอน

อู๋เสียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย แผนภาพเทพ สิบแม่ทัพยมโลก ที่อยู่เหนือศีรษะถูกกางออกทันที

ทว่า แม้จะอยู่ภายใต้แรงกดดันทางจิตวิญญาณของแผนภาพเทพสิบแม่ทัพยมโลก ปีศาจตนนั้นยังคงมีท่าทีสงบนิ่งเป็นปกติ

"แผนภาพเทพงั้นเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นข้างหูด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย "มิน่าล่ะถึงได้ชอบสอดรู้สอดเห็น! แต่น่าเสียดายที่แผนภาพเทพชุดนี้ของเธอยังห่างไกลจากความสำเร็จอีกมากนัก!"

"คุณเป็นใครกันแน่?" อู๋เสียนถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ในขณะที่ราชาผีและยมทูตขาวดำพุ่งออกมาจากแผนภาพเทพเพื่อเข้าจู่โจม "ผมเคยล่วงเกินคุณตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"การต่อสู้ที่สูญเปล่า แต่พลังป้องกันที่ห่อหุ้มตัวเธออยู่นั่นก็น่าสนใจดีนี่"

ในระหว่างที่อีกฝ่ายพูด ใบหน้าที่ดุร้ายของปีศาจตรงหน้าก็แยกออกเป็นดวงตาสีเลือดขนาดใหญ่ที่ลึกลับ ราวกับหลุมลึกที่ไร้จุดสิ้นสุด

ภาพภายในห้องบิดเบี้ยวไปในทันที กลายเป็นภาพนรกอันน่าสะพรึงกลัว

เมื่อหันไปมองจิตวิญญาณภาพวาดปีศาจตนนั้น ในตอนนี้มันได้กลายเป็นร่างยักษ์ใหญ่ ร่างกายเต็มไปด้วยหนามแหลมและหนวดที่สั่นไหว ดวงตาประหลาดที่ดูราวกับกำลังมองดูมดปลวกที่อยู่เบื้องล่าง

แผนภาพเทพ สิบแม่ทัพยมโลก เหนือศีรษะกลับถูกพลังแห่งกฎเกณฑ์จากนรกขุมนี้กดทับจนพร่ามัวไปหมด

ในชั่วพริบตา อู๋เสียนรู้สึกชาไปทั้งศีรษะ

ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายนั้นเหนือกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก อย่างน้อยก็เป็นตัวตนระดับเดียวกับอาจารย์เซวียหลิงหลิง

พลังแห่งโชคลาภที่กักเก็บไว้ในตัวเทพเจ้าแห่งโชคลาภลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว เพื่อช่วยปกป้องเขาจากความเสียหายในพื้นที่นรกแห่งนี้

"จงสิ้นหวังไปพร้อมกับความกลัวเถอะ..."

เสียงอันน่าขนลุกของอีกฝ่ายดังก้องไปทั่วดินแดนแห่งนรก

ปีศาจร่างยักษ์สะบัดหนวดเข้าจู่โจมเขา

ราชาผีและยมทูตขาวดำพุ่งตัวออกไปรับการจู่โจม

แม้คุณสมบัติของทั้งสองแม่ทัพยมโลกจะไม่สามารถกดขี่อีกฝ่ายได้โดยตรง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขามีดีแค่ชื่อ

ราชาผีใช้กรงเล็บฉีกกระชากหนวดที่น่ากลัวนั้นจนขาดกระจุย ก่อนจะยัดมันเข้าปากแล้วเคี้ยวกินอย่างบ้าคลั่งโดยไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย

ส่วนยมทูตขาวดำก็จับมือกันในทันที เข้าสู่สภาวะหยินหยางผสาน เพื่อพยายามกดทับพลังชั่วร้ายที่น่าสะพรึงกลัวนั้น

"อะไรนะ!"

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายต้องตกตะลึงกับพลังของแม่ทัพยมโลกทั้งสอง

ในเวลานี้ อู๋เสียนได้เข้าสู่สภาวะที่ต้องทุ่มสุดตัว แม่ทัพหวังเฟิง ท่านวัว และท่านม้า พุ่งออกมาจากแผนภาพเทพเพื่อเข้าร่วมการต่อสู้

แม่ทัพยมโลกทั้งห้าผนึกกำลังกันต้านทานการโจมตีของจิตวิญญาณภาพวาดปีศาจไว้อย่างสุดกำลัง

"ท่านม้า ใช้ดวงตาธรรมวิญญาณ!"

อู๋เสียนออกคำสั่ง ทันใดนั้นดวงตาของท่านม้าที่กำลังตะลุมบอนอยู่ก็เปลี่ยนเป็นสีดำและขาว ลบล้างภาพมายาทั้งปวง

ส่วนท่านวัวพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว คราดเหล็กในมือแทงทะลวงเข้าใส่ปีศาจยักษ์ด้วยพลังอันมหาศาลราวกับภูเขาถล่ม จนสามารถผลักปีศาจยักษ์นั้นกระเด็นถอยหลังไปได้

ในขณะเดียวกัน เหนือร่างของปีศาจยักษ์ก็ปรากฏเงาร่างของชายหนุ่มผมสั้นวัยสามสิบเศษที่มีใบหน้าชั่วร้าย

บางทีอาจเป็นเพราะตัวตนของเขาถูกเปิดเผย หรือเป็นเพราะความแข็งแกร่งของแม่ทัพยมโลกทั้งหลาย ทำให้ในแววตาของชายชั่วร้ายผู้นี้เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสุดขีด

"ไร้สาระ ควบคุมม้วนภาพเยอะขนาดนี้ พลังวิญญาณของเธอจะทนได้นานแค่ไหนกันเชียว?"

อู๋เสียนจ้องมองชายชั่วร้ายผู้นั้นอย่างหยิ่งผยอง ในแววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร "จะทนได้นานแค่ไหนน่ะเหรอ... ก็จะทนให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ยังไงล่ะ!"

วิ้ง!

ต้นกุ้ยฮวาทะยานขึ้นมาจากดินแดนแห่งนรกแห่งนี้ พลังวิญญาณอันมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของอู๋เสียนอย่างไม่ขาดสาย

อานุภาพอันน่าเกรงขามทำให้ภาพนรกที่อยู่รอบตัวเริ่มพังทลายลง

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง?!"

ชายชั่วร้ายเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ เดิมทีเขาแค่กะจะมาสั่งสอนไอ้หนุ่มที่ชอบสอดรู้สอดเห็นคนนี้สักหน่อย

ใครจะไปคิดว่าไอ้หนุ่มที่ดูธรรมดาๆ คนนี้ กลับเป็นนักวาดม้วนภาพที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

"แก... แก... แกเป็นใครกันแน่?"

"พวกกลุ่มคนที่คอยดัดแปลงสัตว์ประหลาดใช่ไหม?" อู๋เสียนค่อยๆ คาดเดาตัวตนของอีกฝ่ายออก "แล้วแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณของคุณอยู่ที่ไหนล่ะ? มาสิ มาสู้กันให้รู้ดำรู้แดงไปเลย!"

ทว่าอีกฝ่ายกลับนิ่งเงียบ ไม่ยอมเอ่ยปาก บังคับปีศาจยักษ์ให้รับมือกับการรุมล้อมของแม่ทัพยมโลกทั้งห้า

"ให้ตายสิ ไอ้เจ้าพวกม้วนภาพสายวิญญาณที่แข็งแกร่งพวกนี้มันโผล่หัวมาจากไหนกันเยอะแยะเนี่ย"

ในท่ามกลางความโกลาหล ชายชั่วร้ายรีบโยนม้วนภาพปีศาจระดับแกนเงินสี่ดาวออกมาสองใบอย่างรวดเร็ว

ต่างจากปีศาจยักษ์ตัวก่อนหน้านี้ ปีศาจสี่ดาวทั้งสองตนนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับปีศาจที่ปรากฏอยู่ในตำนานเทพปกรณัมตะวันตกมากกว่า

"ไม่ใช่คนวาดม้วนภาพงั้นเหรอ?"

อู๋เสียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ในเมื่อสถานการณ์บีบคั้นขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมเรียกแผนภาพเทพออกมา เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ใช่นักวาดม้วนภาพอย่างแน่นอน

ให้ตายเถอะ แค่ลิ่วล้อผู้ใช้พลังวิญญาณกระจอกๆ ก็ริอาจบุกเข้ามาฆ่าแกงเขาถึงในบ้านเลยหรือนี่

อย่างไรก็ตาม เมื่อดูจากความแข็งแกร่งและระดับของปีศาจยักษ์ที่สามารถเพิกเฉยต่อแรงกดดันจากแม่ทัพยมโลกทั้งห้าได้ แสดงว่านักวาดม้วนภาพที่อยู่เบื้องหลังคนนี้ก็คงไม่ธรรมดาเช่นกัน

ฟิ้ว!

กิ่งกุ้ยฮวากลายเป็นประกายกระบี่ พุ่งตรงเข้าใส่หน้าผากของชายชั่วร้ายผู้นั้นอย่างแม่นยำ

"!"

ชายชั่วร้ายรู้สึกชาไปทั้งศีรษะ เขารีบดึงม้วนภาพออกมาใบหนึ่งเพื่อสร้างเกราะพลังงานสีม่วงเข้มขึ้นปกคลุมรอบกาย

หลังจากป้องกันการโจมตีของกระบี่บินได้สำเร็จ ชายชั่วร้ายก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทว่าในวินาทีต่อมา สีหน้าของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตะลึงอีกครั้ง

เขาเห็นแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณที่อยู่เหนือศีรษะของอู๋เสียนค่อยๆ ถูกเก็บกลับไป ก่อนที่แผนภาพเทพชุดใหม่ที่มีอานุภาพรุนแรงกว่าจะถูกกางออกมาแทน

เทพเจ้าแห่งโชคลาภขี่เสือดำตัวหนึ่งค่อยๆ เดินออกมาจากแผนภาพเทพท่ามกลางแสงเจิดจรัสของพลังแห่งโชคลาภ

แส้เหล็กถูกตวัดออกไป ทันใดนั้นเสียงฟ้าร้องก็ดังสนั่นไปทั่วดินแดนแห่งนรก พร้อมกับสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวที่โหมกระหน่ำลงมา ราวกับบทลงโทษจากสวรรค์

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ปีศาจยักษ์ถูกสายฟ้าฟาดจนควันโขมง ทั่วทั้งร่างปรากฏรอยไหม้เกรียมเป็นวงกว้าง ดวงตาประหลาดจ้องมองไปยังเทพเจ้าแห่งโชคลาภด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก

โฮก!

เสียงคำรามของเสือสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ ถึงคราวที่ชายชั่วร้ายจะต้องสัมผัสกับความสิ้นหวังบ้างแล้ว

ทันใดนั้น แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา แสงสีทองสว่างไสวสาดส่องไปทั่วดินแดนแห่งนรก

ทองก้อนยักษ์สีทองอร่ามที่บดบังท้องฟ้าด้วยพลังทำลายล้างมหาศาลหล่นลงมา

ตูม!

ปีศาจยักษ์ที่ร่างพรุนถูกทองก้อนยักษ์บดขยี้จนแหลกละเอียดในทันที ส่วนปีศาจสี่ดาวอีกสองตนที่พยายามหลบหนีก็ถูกแม่ทัพยมโลกทั้งห้าผนึกกำลังกันสังหารจนสิ้นซาก

ดินแดนแห่งนรกพังทลายลงในทันที เกราะพลังงานรอบกายของชายชั่วร้ายแตกกระจาย พร้อมกับที่เจ้าตัวกระอักเลือดออกมาคำโต

สภาพแวดล้อมรอบตัวกลับคืนสู่สภาพห้องนอนของอู๋เสียน

ชายชั่วร้ายลุกขึ้นยืนด้วยความทุลักทุเล พยายามจะปีนหน้าต่างหลบหนี แต่ทว่ากิ่งกุ้ยฮวากลับพุ่งเข้าทะลุหน้าผากของเขาเป็นประกายแสงเย็นเยือก ร่างของเขาทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง บนใบหน้ายังคงหลงเหลือความหวาดกลัวและสิ้นหวังก่อนตายเอาไว้

อู๋เสียนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หัวใจยังคงเต้นระรัว

โชคดีที่อีกฝ่ายเป็นเพียงแค่ลูกสมุนผู้ใช้พลังวิญญาณ และเขาก็ได้เตรียมไพ่ตายและสะสมพลังฝีมือไว้มากพอแล้ว ไม่อย่างนั้นวันนี้เขาอาจจะไม่รอดชีวิตมาได้

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครมาจากไหน และในเมืองเย่าหยางนี้ทำเรื่อง "ดัดแปลงสัตว์ประหลาด" ไปเพื่ออะไร

แต่หลังจากเหตุการณ์ในวันนี้ รับรองได้เลยว่าตัวเขาต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นแน่นอน!

เขารีบเข้าไปค้นศพดู ปรากฏว่าไอ้หมอนี่ก็รวยไม่เบาเหมือนกัน

"มีผลึกวิญญาณด้วยเหรอเนี่ย?"

ผลึกวิญญาณ หรือที่เรียกว่าผลึกพลังงาน เป็นแร่ชนิดหนึ่งที่กำเนิดอยู่ในส่วนลึกของมิติต่างๆ สามารถนำมาใช้บำเพ็ญเพียร หรือนำมาฟื้นฟูพลังวิญญาณได้

นับว่าเป็นสกุลเงินหลักของโลกแห่งม้วนภาพ และสกุลเงิน "เหรียญวิญญาณ" ในปัจจุบันก็อิงราคาตามผลึกวิญญาณนี่เอง

คล้ายกับทองคำในโลกก่อน ราคาของผลึกวิญญาณอาจมีการขึ้นลงผันผวนบ้าง แต่โดยรวมถือว่ามีความมั่นคงสูง

ปัจจุบันราคาของผลึกวิญญาณหนึ่งก้อนจะแกว่งตัวอยู่ที่ประมาณสามร้อยเหรียญ ว่ากันว่าการซื้อขายระดับสูงๆ ทั้งหมดจะใช้ผลึกวิญญาณเป็นตัวกำหนดราคา

แต่อู๋เสียนในตอนนี้ยังไม่สามารถเข้าถึงระดับการซื้อขายเหล่านั้นได้

เขารีบเก็บผลึกวิญญาณกว่าสองร้อยก้อนจากกำไลข้อมือมิติซ้อนทับของอีกฝ่ายเข้ากระเป๋าไป รวมถึงวัสดุจากสัตว์ประหลาดวิญญาณระดับสี่และห้าอีกจำนวนหนึ่ง แม้พลังแห่งโชคลาภจะฟื้นกลับมาบ้าง แต่เมื่อเทียบกับที่เสียไปก่อนหน้านี้ ก็ยังนับว่าไม่คุ้มทุนอยู่ดี

"ขาดทุนยับเยิน!"

แม้พลังแห่งโชคลาภจะเป็นเพียงผลพลอยได้จากการหาเงิน แต่เมื่อคิดไปคิดมา อู๋เสียนก็ยิ่งรู้สึกโมโห

ที่สำคัญที่สุดคือ พวกคนกลุ่มนี้กำลังคุกคามความปลอดภัยในชีวิตของเขา

"อาจารย์เซวียหลิงหลิงมีความรู้กว้างขวาง บางทีเธออาจจะรู้อะไรบ้างก็ได้?"

ยิ่งคิดอู๋เสียนก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ จึงตัดสินใจโทรหาเซวียหลิงหลิงทันที

เสียงเรียกเข้าวิดีโอคอลดังอยู่นานกว่าเซวียหลิงหลิงจะยอมกดรับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด "ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆ อาจารย์จะโกรธให้จริงๆ ด้วย"